"تشخیص اختلالات روانی در صلاحیت روانپزشک است نه قاضی؛ همانگونه که تشخیص سایر بیماریها در صلاحیت پزشکان است نه قضات."

در ارتباط با احکام قضایی مرتبط با آزاده صمدی و افسانه بایگان (اینجا را ببینید)، انجمن‌های علمی روانپزشکی، روان‌درمانی، روان‌تنی و روان‌شناسی به رئیس قوه قضاییه نامه‌ (فایل پی دی اف پایین پست) نوشته‌اند و از او خواسته‌اند که برای «اصلاح تبعات فردی و عمومی چنین احکامی» پیگیری شود.

من خلاصه‌ای از نکات این نامه را اینجا آورده‌‌ام:

در این نامه اشاره شده که استدلال مورد اشاره در حکم به عنوان شخصیت ضد اجتماعی، قانع کننده نیست و از طرفی حتی عنوان تشخیصی استفاده شده هم غیر علمی است. ضمن این که تاکید شده که تشخیص اختلال روان پزشکی بر عهده روان پزشک است و نه قاضی.

اصل خودمختاری یکی از اصول اخلاقی در روان شناسی است و در این نامه، ارجاع این افراد به مراکز روان شناسی برای تغییر در سبک زندگی و انتخاب های فردی، متعارض با این اصل دانسته شده است.

در نامه همچنین خواسته شده که "از برچسب زدن به رفتارهای افراد با عناوین تشخیصی روانپزشکی باید پرهیز نمود." و عواقب این کار، مثل گسترش «انگ بیماریهای روانی» در جامعه و همین طور “تشدید خودداری مردم نیازمند درمان از پیگیری درمان”، تذکر داده شده است.

به عنوان آخرین نکته هم به تاریخ طولانی و تاسف بار سوءاستفاده از روانپزشکی/ روانشناسی مثل "به کارگیری تشخیص روانپزشکی برای تنبیه افراد" اشاره شده و پیامدهای جبران ناپذیر آن همانند " نقض کرامت انسانهای هدف تحقیر"، " آسیب دیدن جایگاه اجتماعی افراد کثیر مبتلا به مشکلات سلامت روان در جامعه" و "دشوارتر شدن ارائه خدمات سلامت روان به نیازمندان"، بر شمرده شده است.

کانال تلگرامی @Scientometric