تزریق پروتئین Klotho در میمونها منجر به عملکرد بهتر مغز شده است. این قبلا در موش نشان داده شده بود و حالا برای اولین بار در پریماتها هم بررسی و تایید شده است و شاید بتواند منجر به ایجاد درمانهای جدید برای بیماریهای نورودژنراتیو شود.

قبل از تزریق این پروتئین، میمونهای مسن در حدود ۴۵٪ موارد محل درست غذا را تشخیص می‌دادند. بعد از تزریق این به شکل معناداری افزایش یافته و به ۶۰٪ موارد رسیده است. این بهبود عملکرد برای حداقل دو هفته حفظ شده است.

پروتئین Klotho مرتبط با طول عمر بیشتر (longevity factor) است که به صورت طبیعی در بدن تولید شده و میزان آن با افزایش سن کاهش می‌یابد.

محققان برای درک بهتر اثرات این پروتئین بر مغز و مشکلات شناختی و حافطه، نسخه ای از پروتئین موجود در میمون ها را ساختند که مشابه پروتئین موجود در انسان است.

برای این که مشخص شود آیا این پروتئین عملکرد معز را بهبود می‌بخشد، ابتدا تاثیر آن را بر روی موش بررسی کردند و دریافتند که باعث بهبود عملکرد شناختی و ارتباط بین نورون ها می‌شود. به این وسیله عملکرد پروتین ساخته شده مورد تایید قرار گرفته است.
یعنی این نسخه از پروتئین که از میمون ساخته شده از نظر عملکرد مشابه نسخه قبلی از خود موش، بوده است.

سپس آن را بر روی میمونهای مسن امتحان کردند و متوجه شدند که تزریق یک بار این پروتئین با دز کم به این میمونها، باعث بهبود حافظه آنها می‌شود. برای بررسی از یک تست رفتاری برای پیدا کردن محل غدا استفاده شده بود است. گفته می‌شود که این مشابه تست به بادآوردن یک توالی از اعداد چند دقیقه بعد از شنیدن آنها در انسان است. انجام این کار با افزایش سن سخت تر می‌شود.

مکانیسم دقیق تاثیر این پروتئین مشخص نیست و البته از سد خونی مغزی هم عبور نمی‌کند.

محققان مطرح کرده اند که شاید تزریق این پروتئین در افراد مسن نیز عملکرد حافظه آنها را بهبود ببخشد. این شاید مقدمه ای برای شروع کارآزمایی های بالینی (در انسان) باشد.

منبع: مقاله مجله Nature Aging
گزارش خبری از مجله نیچر

کانال تلگرامی @Scientometric