نزدیک به ۱۴ درصد از همه مرگهای دنیا قابل انتساب به سیگار است. ترک سیگار در هر سنی، مرگ ناشی از سیگار را به شکل قابل توجهی کم می‌کند. البته که نمردن تنها مزیت ترک سیگار نیست، اما حتما یکی از مزایای خوب آن است!

در حال حاضر بیشتر مردم این پیام را دریافت کرده اند که سیگار می‌تواند باعث مرگ افراد شود. اما ترک سیگار چه تفاوتی ایحاد می‌کند؟
روند مصرف سیگار در دنیا و کشورهای مختلف به چه صورت است و چه تغییری کرده است؟ این خلاصه را از گزارش نیچر (دو تصویر پایین پست) نوشته‌ام.


از هر ده مرگی که در دنیا رخ می‌دهد، بیشتر از یک مورد را می‌توان به مصرف سیگار نسبت داد و اگر فقط بر مرگ‌های ناشی از بیماری‌های غیر واگیر (مثل بیماری قلبی و سرطان) متمرکز شویم، از هر شش مرگ، یک مورد قابل انتساب به سیگار است. این مرگها قابل پیشگیری است.

چه کسانی در اثر سیگار می‌میرند؟ نشان داده شده که در ۲۰۱۹، در اکثریت موارد (۸۷٪)، مرگ ناشی از سیگار مربوط به افرادی بوده که هرگز سیگار را ترک نکرده اند. ترک سیگار، خطر مرگِ افزایش یافته را به شدت کاهش می دهد.


میزان اثر ترک سیگار بر کاهش مرگ به سن شما بستگی دارد، اما فکر نکنید که خیلی دیر شده است! ترک سیگار در هر سنی، مرگ ناشی از سیگار را به شکل قابل توجهی کم می‌کند.
یک مطالعه‌ روی زنان بریتانیایی نشان داده است که ترک سیگار قبل از ۴۰ سالگی، بیش از ۹۰ درصد از خطر مرگ اضافه را کاهش می‌دهد. البته که نمردن تنها مزیت ترک سیگار نیست، اما حتما یکی از مزایای خوب آن است!

آیا در حال حاضر افراد کمتری نسبت به چند دهه پیش سیگار می‌کشند؟ خوب در این زمینه یک خبر خوب و یک خبر بد وجود دارد. خبر خوب این است که بله، میزان مصرف جهانی سیگار در حال کاهش است. شیوع مصرف آن از ۲۷/۸ درصد جمعیت جهان در ۱۹۹۰ به ۱۹/۶ درصد در ۲۰۱۹ رسیده است.

اما خبر بد این است که هر چند میزان مصرف سیگار (Smoking Prevalence) کاهش یافته، اما با توجه به رشد کلی جمعیت جهان، تعداد افراد سیگاری (Number of Smokers)در حال افزایش است. تعداد افراد سیگاری در ۱۹۹۰، ۱/۱۴ میلیارد نفر برآورد شده بوده است.

کشورها در مراحل بسیار متفاوتی در مبارزه با مصرف دخانیات و این اپیدیمی قرار دارند.

در بسیاری از کشورهای با درآمد بالا، با توجه به اتخاذ سیاستهای ضد دخانیات مثل مالیات بالا، نرخ سیگار در حال حاضر نسبت به مصرف بالای قبلی در حال کاهش است. (اینها در فاز های دو و سه قرار دارند یعنی شیوع کلی بالا یا پایین ولی نرخ کلی رو به کاهش).

در کشورهای با درآمد پایین و متوسط و از جمله ایران، به احتمال زیاد میزان مصرف سیگار هنوز کاهش نیافته است. (فاز یک به معنی شیوع بالا و نرخی که رو به کاهش نیست). عدم کاهش در فاز یک، یعنی مصرف سیگار برای مردان و زنان به ترتیب کمتر از ده و پنج درصد نسبت به قبل نشده است.

هر چند این آمار کلی برای مردان است و مثلا در برخی کشورهای با درآمد کم و متوسط‌، زنان هنوز در تعداد زیاد سیگار نمی‌کشند (فاز صفر، مثلا در ایران و مخصوصا بسیاری کشورهای آفریقایی)

فرانسه و پرتغال تنها کشورهای پردرآمدی هستند که نرخ سیگار در میان زنان در آنها بالاست و هنوز به میزان قابل توجهی کاهش پیدا نکرده است.


سیاست‌هایی که ترک سیگار را ترویج می‌کنند در کشورهایی با توسعه اقتصادی و اجتماعی بالا رایج است و منجر به ایجاد تعداد تقریباً مساوی از سیگاری‌های فعلی و سابق شده است. اما در کشورهایی که توسعه کمتری دارند، جایی که افزایش مصرف سیگار ممکن است اخیراً اتفاق افتاده باشد، تلاش‌ها برای ترک سیگار هنوز تأثیر قابل توجهی نداشته است.

لینک گزارش نیچر

@Scientometric