مقاله ای توسط یک خانم ایرانی در مجله ی nature human behaviour منتشر شده که در آن به توصیف حقایق تلخ پشت شعار زن، زندگی آزادی پرداخته شده است. بعد از آن، برخی افداماتی که جامعه‌ی علمی جهانی در حمایت از دانشگاهیان ایران، به عنوان آخرین سنگر جامعه مدنی در ایران، می‌توانند انجام بدهند برشمرده شده است.

ادیتوریال بورد مجله نام نوبسنده را می‌دانند اما به جهت حفظ امنیت خود و خانواده اش در ایران نام نویسنده در این مقاله Constitution است.

بعد از آن خود مجله هم مقاله ای در مورد آزادی عمل دانشگاهیان منتشر کرده و گفته آزادی تحقیق و انتشار بدون ترس از مجازات دولتی یکی از مواردی است که بسیاری از دانشگاهیان آن را امری مسلم می دانند. متأسفانه این آزادی اساسی جهانی نیست. در مقاله خود مجله به موضوع بازداشت های جامعه شناسان سعید مدنی و منصوره موسوی اشاره شده است. این فقط مربوط به ایران هم نیست و‌ مثالهایی از طالبان و نیکاراگوئه و مصر آورده شده است. شواهد حاکی از آن است که در ده سال گذشته در تمام مناطق جهان کاهش شدیدی در آزادی تحصیلی وجود داشته است. این تراژدی های فردی تراژدی برای کل جامعه دانشگاهی است. ما در امان نیستیم، تا زمانی که همه در امان باشند.

من اینجا سعی می‌کنم ‌خلاصه‌ای از مقاله اصلی را در پست بعد قرار دهم.
⬇️

کانال تلگرامی @Scientometric