🔴در مصاحبه مجله علمی نیچر با کیهان شناس ایرانی، انسیه عرفانی

«نمی‌توانستم ساکت بمانم»: فیزیکدان ایرانی برای پیوستن به اعتراضات استعفا داد. او در 23 سپتامبر، از گروه فیزیک مرکز تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان استعفا داده و اکنون در مکانی امن است.
دانشجویان معترض باعث شرمساری اساتیدی می شوند که از صحبت کردن خودداری می کنند. چرا باید در سیستمی بمانم که یک دیکتاتوری بی رحم است؟ او به مجله نیچر گفته است که من نمی توانستم سکوت کنم در حالی که خون در خیابان ها ریخته می شود.

✅چرا استعفا را انتخاب کردید؟
پس از درگذشت مهسا امینی، دانشجویان فریاد می‌زدند: «خیابونا غرقِ خون، استادامون خفه‌خون!» من به عنوان یک هیئت علمی که به دانشجویان درس می دهم دیگر نمی توانستم ساکت بمانم.

✅تدریس و تحقیق در دانشگاه های ایران چگونه است؟

دانشگاه های ایران تحت کنترل دولت هستند. رؤسای دانشگاه ها توسط وزیر علوم انتخاب می شوند. در کمیته‌هایی که اساتیدِ متقاضی پست‌های دانشگاهی را ارزیابی می‌کنند، روحانی هایی هستند که شما را از نظر سیاسی ارزیابی می‌کنند. جدا از ارزیابی علمی، شما باید یک ارزیابی غیرعلمی در مورد سوابق، خانواده و فعالیت های سیاسی خود را نیز پشت سر بگذرانید. اگر در ارزیابی علمی موفق شوید اما در این زمینه ها موفق نباشید، مطمئناً استخدام نخواهید شد. در این مورد فشار بر زنان بسیار بیشتر است (نوع پوشش، رفتار و‌گفتار)

✅به نظر می رسد ناامیدی شما برای مدت طولانی ایجاد شده است.
شما برای دولت کار می‌کنید و از خود می‌پرسید: چرا من باید در نظامی بمانم که یک دیکتاتوری وحشی است؟ من نمی خواستم در آن سیستم بمانم. من هرگز نتوانستم به دلیل جو موجود در مورد آن صحبت کنم، من نتوانستم هیچ کار مثبتی در آنجا انجام دهم. فقط باید در مورد همه چیز سکوت می کردم. اگرچه در خیابان خون ریخته می شود، اما اساتید نمی توانند صحبت کنند.

✅پژوهشگران چگونه در جنبش اعتراضی مشارکت دارند؟

اساتید تا حد زیادی ساکتند چون روسای دانشگاه ها در کنار دولتند. اگر اساتید به جمع دانشجویان بپیوندند، اخراج خواهند شد. دانشجویان معترض ممکن است برای یک یا دو ترم تعلیق شوند یا در شرایط واقعا سختی ممکن است از دانشگاه اخراج شوند و مجبور شوند به جای دیگری منتقل شوند. اما برای اعضای هیئت علمی، اگر اخراج شوید دیگر شغلی برای شما وجود ندارد زیرا در لیست ممنوعیت دولتی قرار دارید. با این حال برخی از اعضای هیأت علمی گفته اند تا زمانی که دانشجویان بازداشتی آزاد نشوند، برای تدریس در کلاس های درس حاضر نمی شوند.

✅این اعتراض چه تفاوتی با قبلیها دارد؟

کاملا متفاوت است قبلا دانشجوها چند روزی اعتراض می کردند و دستگیر می شدند و دوباره همه چیز به سمت سکوت پیش می رفت. شما هرگز در مورد اعتصاب دانشجویان نشنیده بودید. این کاملا جدید است. نکته دیگر ماهیت شعارهایی است که دانشجویان سر می دهند. قبلاً شعار آزادی دانشجویان زندانی را می شنیدید. حالا می گویند: مرگ بر دیکتاتور. اکنون دانشجویان دختر در داخل دانشگاه حجاب خود را برمی دارند. شما قبلا هرگز چنین چیزی را در دانشگاههای ایران ندیده بودید. آنها در حال عبور از بسیاری از خطوط قرمز هستند. تعدادی از اعضای هیئت علمی در حال استعفا هستند: این نیز کاملاً جدید است. محققین و دانشمندان ایرانی خارج از ایران که با ایران همکاری داشتند و قبلاً سکوت می کردند، اکنون از کسانی که در داخل هستند حمایت می کنند.

✅سرکوب دانشگاه شریف چه اهمیتی دارد؟

دولت در حمله به دانشگاه شریف اشتباه بزرگی کرد. این دانشگاه نماینده نخبگان علمی ایران است. همه ما در دوران مدرسه آرزوی رفتن به شریف را داشتیم. آنچه در آنجا اتفاق می افتد همه ما را غمگین می کند. چرا آنها این کار را کرده اند؟ فقط به خاطر چند شعاری که دوست نداشتند؟

✅جامعه علمی جهانی برای کمک به مردم ایران چه باید بکند؟

سیاستگذاران به تحریم فکر می کنند اما تحریم ها بر زندگی همه ایرانیان تأثیر می گذارد. اگر به دلیل تحریم ها از داشتن حساب بانکی بین المللی محروم شوم، نمی توانم هزینه ثبت نام برای کنفرانس های خارج از کشور را پرداخت کنم. گرنت دریافت کنم، ......
اگر می خواهید تحریم کنید، وزیر علوم را تحریم کنید. روسای دانشگاه ها نباید به راحتی ویزای خود را بگیرند و نباید اجازه همکاری علمی داشته باشند. آنها به دلیل توانایی علمی شان جایگاه خود را ندارند، بلکه به دلیل روابط نزدیکی که با دولت دارند این جایگاه را دارند.

✅آیا دانشجویان می توانند رژیم را شکست دهند؟

من جامعه شناس نیستم اما من ۳ سال پس از انقلاب اسلامی که رژیم کنونی را به قدرت رساند، به دنیا آمدم و نسل من دیگر از قوانین رژیم حمایت نمی کند.من دیگر سکوت نمی کنم.تمام شد - بس است. امیدوارم دیگران و نه فقط محققین و دانشمندان به این موضوع پی ببرند. همه این مسئولیت را دارند.

@Scientometric