از سال ۲۰۱۷ ترایالهای واکسن RNA، برای ویروس هایی مثل هاری، آنفولانزا، سایتومگالو ویروس و ... در حال انجام است و این البته به غیر از واکسنهای سرطان و رویرکردهای درمانی بر پایه ی mRNA می باشد. این را می توانید در تصویر پایین پست ببینید.

کاتالین کاریکو، دانشمند مجارستانی-آمریکایی بیش از ۴۰ سال روی استفاده از RNA برای درمان بیمارهای مختلف کار کرد و بعد از تحمل سختی های بسیار، دیده و شنیده نشدن و عدم پذیرش نظراتش، بالاخره در ۲۰۰۴ با همکارش Drew Weissman توانست با تغییراتی در RNA از بروز واکنش التهابی به دنبال تزریق آن به بدن جلوگیری کند و به این ترتیب یکی از مشکلات مهم در راه استفاده از RNA در رویکردهای درمانی را حل کند و شاید برنده نوبل شود.

این طور نیست که یک روزه ایده ای بدون مطالعه و پژوهش و نشر رسمی نتایج آنها تبدیل به علم شود. این ها مخصوص دنیای شبه علم است که می تواند یابنده کرونا باشد، اسپری‌ فلان باشد یا داروی منتسب به امام معصوم. ایده های یک نماینده در عدم استفاده از واکسن مورد تایید WHO باشد یا ایراد گرفتن در شرکت در یک پژوهش بزرگ توسط پزشکان فوق تخصصی که به نظریه موش آزمایشگاهی کمک می کنند و البته شاید لازم باشد تا آنها حداقل در یک کارگاه روش تحقیق ابتدایی شرکت کنند.

✅ یک پژوهشگر و دانشمند از رفتارهای هیجانی و حماسی بی پایه برای اثبات ادعای خود استفاده نمی کند.

✅ در دنیای علم، رد یک دارو یا واکسن با نسبت دادن آن به دشمن صورت نمی گیرد.

✅ ابزار علم، سخنرانی کردن و استفاده از دین و مذهب برای مقدس ساختن دارو یا ترویج ملی گرایی و تولیدات ملی نیست.

✅ ابزار علم پژوهش است و مهمترین آن کارآزمایی بالینی است و به همین جهت قابل اعتماد است و این تفاوت بین علم و شبه علم است و به قول استاد ملک زاده بهترین جایگزین علم، علم بهتر است.