🖍 «مهرگان را جشنی در پیروزی فریدون بر ضحاک گویند. این جشن تا سده‌های پس از اسلام نیز در دربار شاهان برپا بوده است. چنانکه به کرات در تاریخ بیهقی از برپایی مهرگان در دربار سلطان مسعود سخن رفته است و شعرا نیز در دیوان‌های خود اشعاری در وصف این جشن دارند؛

و امیررضی الله عنه به جشن مهرگان نشست...و بسیار هدیه و نثار آوردند، و شعرا را هیچ نفرمود و بر مسعودِ رازی خشم گرفت و فرمود تا او را به هندوستان فرستادند، که گفتند که او قصیده‌یی گفته است و سلطان را در آن نصیحت‌ها کرده و در آن قصیده این دو بیت بود:
مخالفان تو موران بُدند مار شدند
برآر زود ز مورانِ مار گشته دمار
مده زمانشان زین بیش و روزگار مبر
که اژدها شود ار روزگار یابد مار
این مسکین سخت نیکو نصیحتی کرد، هرچند فضول بود و شعرا را با ملوکان این نرسد!»

— تاریخ بیهقی

بجوی مهر من ای نوبهارِ حسن که من
به کارت آیم همچون به مهرگان آتش

— این شعر در لباب الالبابِ عوفی و دیوان رشید هر دو به تصحیح استاد نفیسی به همین صورت آمده است.»

تمام مطالب این پست برگزیده‌ای از چند پستِ کانال پالیز پارسی است.
❇️

📨 t.me/nutqiyyat