🧬 این ویروس به‌گونه‌ای طراحی شده که ترجیحاً درون سلول‌های سرطانی تکثیر شود. پس از ورود به سلول، ویروس تکثیر شده و در نهایت باعث ترکیدن سلول سرطانی می‌شود؛ سپس ویروس‌های آزادشده می‌توانند سلول‌های سرطانی مجاور را نیز آلوده کنند.

🛡️ نابودی سلول‌های سرطانی ممکن است پروتئین‌های توموری را در معرض سیستم ایمنی قرار دهد و به آن کمک کند سلول‌های سرطانی را بهتر شناسایی و هدف قرار دهد.

🧪 در مرحله اول این کارآزمایی، ۳ بیمار ویروس را مستقیماً داخل تومور پانکراس دریافت کردند.

📊 هر ۳ بیمار زنده ماندند و بیماری آن‌ها پایدار باقی ماند؛ یعنی سرطان پس از درمان رشد یا گسترش قابل‌توجهی نشان نداد.
⏳ یکی از بیماران reportedly حدود یک سال بیماری پایدار داشته است.

💡 نکته جالب این است که پژوهشگران این مطالعه را با تنها حدود یک‌دهم دوز ویروسی که در نهایت قصد دارند آزمایش کنند، آغاز کرده‌اند.

⚠️ اما این نتایج به معنی درمان یا ریشه‌کن شدن سرطان پانکراس نیست. تنها ۳ بیمار در این دوز درمان شده‌اند، گروه کنترل وجود نداشته و مطالعات فاز ۱ عمدتاً برای بررسی ایمنی طراحی می‌شوند، نه اثبات اثربخشی درمان.

📚 همچنین این یافته‌ها در یک نشست علمی ارائه شده‌اند و هنوز به شکل یک مقاله کامل و داوری‌شده بالینی منتشر نشده‌اند.

🌱 با این حال، پایدار ماندن بیماری در هر ۳ بیمار اولیه، پژوهشگران را تشویق کرده است که دوز ویروس را افزایش داده و این روش را روی بیماران بیشتری آزمایش کنند.

🔬 منبع:
Yamamoto et al., Phase 1 trial of an engineered oncolytic adenovirus for locally advanced pancreatic cancer, American Society of Gene & Cell Therapy Annual Meeting, 2026.

🆔️ @scibridge_academy