📌 نشست "نزاع بر سر حقیقت: نیچه و هوسرل" موکول به ۲۵ و ۲۶ مردادماه شد.

✍ علی‌نجات غلامی:
در این سمینار با طرح اساسی ترین پرسش تاریخ فلسفه یعنی دلون بودن یا اَدلون بودن حقیقت آغاز می کنیم یعنی اینکه آیا حقیقت خودش را نشان می دهد یا نمی دهد؟ ردیابی مسیر این پرسش از پارمنیدس و هراکلیتوس تا افلاطون و ارسطو از یک سو و سوفسطاییان و شکاکان از دیگر سو که دسته اول به دلون بودن حقیقت قائل اند و دومی ها به ادلون بودن به نقطه ی نهایی برخورد این دو دیدگاه در دوران معاصر یعنی تقابل نیچه و هوسرل می رسیم. به بیان ساده آیا ما به حقیقت دسترسی داریم یا نداریم؟ در نتیجه آیا فلسفه در مقام دانش علمی ممکن است یا نیست؟ آیا علم و نقد آنچه شبه علم و ناعلم است ممکن است؟ آیا به زعم نیچه نظام های حقیقت چیزی بجز خلق کردنهای قوه متافور-فورمیشن آدمی نیستند و حقیقت همواره جنبه آنتروپومورفیستی دارد؟ یا آیا به زعم هوسرل دادگی حقیقت وجهی پیشازبانی و پیشاحملی دارد بنابراین نمی توان تمام حقیقت را در سطحی سیگنیتیو دانست؟ آیا پاتوس حقیقت که تکانه باستانی فلسفه در مقام علم متقن است به زعم نیچه نه تنها خودمتناقض است بلکه نابودکننده «فرهنگ در مقام توهمات مشروع» است؟ یا نه به زعم هوسرل فرهنگ تنها زمانی معنادار است که بر بستری عقلانی استوار شده باشد؟ پر واضح است که این سمینار سنگین ترین مباحث فلسفی را در باب ماهیت خود فلسفه در پی دارد. من امیدوارم دوستان با ما همراه باشند.

📮 متقاضیان ثبت‌نام به آیدی زیر مراجعه کنید:
@Pouya_teh_82