🧠 طرحوارهدرمانی برای چه افرادی انتخاب اول نیست؟
طرحوارهدرمانی رویکردی عمیق و هیجانمحور است و در همه شرایط، اولین مداخله درمانی محسوب نمیشود.
🔹 در بحران حاد روانپزشکی مانند روانپریشی یا مانیا، ابتدا باید ثبات بالینی ایجاد شود.
🔹 در شرایط همراه با خطر بالای خودکشی یا آسیب به خود ، مدیریت خطر و مداخلات بحران بر کار عمیق طرحوارهای اولویت دارند.
🔹 در مصرف شدید و کنترلنشده مواد ، تثبیت وضعیت و درمان اختلال مصرف مواد ممکن است مقدم بر طرحوارهدرمانی باشد.
🔹 در موارد اختلال شناختی شدید، توانایی فرد برای استفاده از تکنیکهای پیچیده و تجربی درمان باید ارزیابی شود.
🔹 بیمارانی که فعلاً توانایی تحمل هیجان، مشارکت درمانی یا ایجاد اتحاد درمانی کافی ندارند، ممکن است ابتدا به مرحلهای از تثبیت و آمادهسازی نیاز داشته باشند.
🔹 همچنین برای مشکلات کاملاً موقعیتی و کوتاهمدت، همیشه نیاز به یک درمان عمیق و بلندمدت مانند طرحوارهدرمانی وجود ندارد.
⚠️ نکته مهم: هیچکدام از این موارد بهتنهایی «منع مطلق» طرحوارهدرمانی نیستند؛ تصمیم درمانی باید بر اساس ارزیابی بالینی، شدت علائم، خطر، ظرفیت بیمار و اهداف درمان گرفته شود.
📚 شواهد پژوهشی، حمایت قابلتوجهی از کاربرد طرحوارهدرمانی، بهویژه در اختلالات شخصیت، نشان میدهند.
🧠 مجمع متخصصین طرحواره درمانی
ویژه مشاورین روانشناسان و درمانگران
📣 @SchemaTherap
تلگرام ، بله ، ایتا
(تاسیس کانال ۱۳۹۷)
✅ ارسال برای دیگران
Post #7891
769
