وَقتی دلتون گرفت، وَقتی بُغض گلوتون رو فشار داد وَ هیچ‌کس رو بَرایِ دَرد و دل کردن پیدا نَکردید، وُضو بگیرید، دو رَکعت نَماز بخونید وَ با خُدا حَرف بزنید.
لازم نیست کلمات قشنگی بَلَد باشید؛ خُدا حتی اون آهی رو که از تَه دلت میکشی، میفَهمه. گاهی فقط بگید: خُدایا، خَسته‌ام؛ خودت میدونی توی دلم چی می‌گذره...؛
حضرت یعقوب(علیه‌السلام) از شِدَّتِ غَم و دوری یوسفش به خُدا شکایت کرد وَ فَرمود:
•إِنَّمَا أَشْكُو بَثِّي وَحُزْنِي إِلَى اللَّهِ!
یَعنی: مَن غم و اندوه خودم رو فقط به خُدا شِکایت میکُنَم[سوره یوسف، آیه۸۶]...