یااباعبدالله(علیه‌السلام) عَزیزِ مُسلمین؛
گاهی فَقَط دلم میخواهَد یک گوشه بِنشینَم وَ با شُما حَرف بِزَنَم؛
نَه روضه بخوانم، نه چیزی بخواهم!
فَقَط بگویَم:
حُسین جان، خَسته‌ام؛ خیلی خسته‌ام...
بگویَم از آدَم‌هایی که دلم را شکستَند،
از روزهایی که سَخت گُذَشت،
از خودم که بارها زَمین خوردَم،
امام‌حُسین جان؟
اگر روزی قسمت شُد وَ آمَدَم کربلا،
قول نَمیدَهم حَرف‌های بُزُرگی بزنم؛
فَقَط می‌آیَم روبه‌روی ضَریح‌ات می‌ایستَم،
سَرَم را پایین می‌اندازَم وَ آرام میگویَم:
مَن هَمان بَنده‌ی خسته‌ایی هَستم که هَمیشه دیر می‌آیَد،
امّا هیچ‌وَقت از شُما دل نَمیکِنَد؛مَرا هم از این دَر بَرنَگردان؛
حُسین جان(علیه‌السلام)؟
دِلم میخواهَد آخَرِ تَمام این خَستگی‌ها،
یک روز کنارِ ضَریح‌ات آرام بگیرَم؛
آنقَدَر گریه کُنَم که سَبُک شَوَم..❤️‍🩹🥀
۱۴۰۵/۰۷/۱۱
۲۰:۲۵ ..
#یهویی
#عزیزم_حسین