یک سال از روزی که با ناباوری نوشتیم:
«امیرمحمد، رفیق باانگیزه‌ی ما، خداحافظ…»،
گذشت... .
امیرمحمد جان،
هنوز نبودت در کلاس‌ها سنگینی می‌کند.
هنوز وقتی اساتید به اشتباه اسمت را برای حضور و غیاب می‌خوانند، تمام کلاس بغض می‌شود.
هنوز سالن الغدیر چشم‌انتظار حضورت در رویدادهاست و نیمکت‌ها، درختان و کلاس‌های دانشگاه تو را صدا می‌زنند،
رفقایت هنوز منتظر همان هم‌صحبتی‌ها و بحث‌های پرشور درباره آینده‌اند.
تو فقط یک دانشجوی مدیریت کسب‌وکار نبودی؛
عضوی از خانواده‌ی انجمن علمی بودی، با ایده‌های تازه و انگیزه‌ای که خستگی نمی‌شناخت. ✨
یک سال گذشته، اما آنچه از تو مانده فقط خاطره نیست؛
انگیزه است و جرأتِ ساختن.
ما در هر قدمی که برای ادامه‌ی راه برمی‌داریم، حضورت را حس می‌کنیم. 🌱
یادت همواره در دلِ این انجمن زنده خواهد ماند.
برای خانواده‌ی محترمت صبر و آرامش آرزو می‌کنیم. 💫
انجمن‌های علمی دانشکدگان مدیریت دانشگاه تهران
Post #6879
8.64K
