ما چادری داشتیم میانِ کویر
و آغوشی تنگ، به سانِ یکی شدن
سرانگشتانی داشتیم
بی‌تابِ جستجوی نبض‌هامان
و چشمانی درخشان‌تر از ستاره‌های کویر،
خیره به هم
چادری داشتیم ما،
کوچک،
به اندازه‌ی تن‌هامان
که گاه می‌لرزید از انقلابِ نفس‌هامان
و لب‌هایی بی‌قرار
در اکتشافِ جغرافیای دانه به دانه خال‌هامان
چادری داشتیم ما
دفن شد زیر طوفانِ شن
-مهرناز ...
Post #2603
217