منشین با من
با من منشین
تو چه دانی که چه افسونگر و بی‌پا و سرم..

تو چه دانی که پسِ هر نگهِ ساده‌ی من
چه جنونی، چه نیازی، چه غمی‌ست..

دردم این نیست ولی
دردم این است که من بی‌تو دگر
از جهان دورم و بی‌خویشتنم

پوپکم! آهوکم!
تا جنون فاصله‌ای نیست از اینجا که منم

مگرم سوی تو راهی باشد
چون فروغِ نگهت
ورنه دیگر به چه کار آیم من!

منشین اما با من، منشین
تکیه بر من مکن ای پرده‌ی طنازِ حریر
که شراری شده‌ام

پوپکم آهوکم
گرگِ هاری شده‌ام..


#مهدی_اخوان‌_ثالث