شاید نظریه‌ی محبوبی نباشه، ولی من همیشه از آدمی که یک عده دوستش ندارن، تصویر خوبی می‌سازم و شاید بیشتر هم بهش اعتماد کنم‌. چون دلیلِ دوست‌داشتنی نبودنِ یک آدم، این نیست که لزوما آدم بدیه، فقط بلد نیست خودش رو برای سلیقه‌ی همه تنظیم کنه و معمولا چیزی برای پنهان‌کردن نداره.