روز مهندس به روایت سکوت…
روز مهندس مبارک 💔
آن‌هایی که می خواستند بسازند، رفته اند.
و آن‌هایی که هستند، برای شهری نقشه میکشند که قدم های آنها هرگز روی خاکش نقش نمی گذارند
ما اما هنوز
با دست‌های خسته،
با جیب‌های خالی،
با قلب‌هایی ترک خورده از ناعادلانه بودن محاسبات زندگی
این ویرانه‌ی زیبا را
با چسبِ اراده و امید به ارزوهای مهندسان رفته
سرپا نگه داشته‌ایم.
ما پل می‌زنیم میان آنچه هست و آنچه باید باشد،
حتی اگر هیچ‌کس نام‌مان را روی آن پل حک نکند.
ما مهندسیم،
نه فقط با خط‌کش و نقشه،
بلکه با صبری که گاهی از جنگیدن سخت تر است،
و امیدی که هنوز،
با وجود همه‌ی این شکستگی‌ها،
نمی‌میرد.
روزت مبارک، مهندسِ بی‌ادعای این خاکِ خسته.
تو هنوز این‌جایی،
و همین ماندنت، بزرگ‌ترین پروژه‌ی نیمه‌تمام این سرزمین است.