جداسازی منابع مختلف پرتو ایکس
ابرنواختر Sgr A East نزدیک ترین ابرنواختر به مرکز کهکشان است. اخترشناسان به رهبری مایورا بالاکریشنان از دانشگاه مک گیل تلاش کرده اند این محیط پرسر و صدا را از حالت آشفتگی خارج کنند تا بتوانند نیروهای مختلف فعال در آن را با وضوح بیشتری بررسی کنند.
نتایج پژوهش نشان می دهد که ابرنواختر و سیاهچاله صرفا همسایه نیستند، بلکه رابطه ای آشفته دارند و به طور فعال بر یکدیگر و محیط اطرافشان تاثیر می گذارند.
به گفته پژوهشگران، بقایای ابرنواختر به داخل مواد مولکولی اطراف گسترش یافته، آنها را فشرده کرده و بر اثر امواج شوک داغ کرده است. این فرایند احتمالا حفره هایی در این منطقه ایجاد کرده که ساختار سه بعدی آن را شکل داده اند.
پژوهشگران همچنین توانسته اند با وضوح بیشتری مشخص کنند که هر سیگنال پرتو ایکس از کدام منبع می آید. در این منطقه تنها دو جرم بزرگ یعنی سیاهچاله و بقایای ابرنواختر حضور ندارند. بادهای ستاره ای ناشی از خوشه های داغ ستارگان و همچنین درخشش ضعیف تر ستارگان عادی پس زمینه نیز در نور پرتو ایکس دیده می شوند.
با جدا کردن این منابع از یکدیگر، دانشمندان توانسته اند این آشفتگی کیهانی را به اجزای تشکیل دهنده آن تقسیم کنند. این کار همچنین به آنها اجازه داده محل عناصر مختلف موجود در انفجار ابرنواختر، از جمله آهن، گوگرد، آرگون و کلسیم را نقشه برداری کنند.

تصویری در چند طول موج
تصویر ترکیبی از سه لایه در طول موج های مختلف تشکیل شده است: پرتوهای ایکس از رصدخانه چاندرا، امواج رادیویی از آرایه بسیار بزرگ بنیاد ملی علوم آمریکا (VLA) و تابش زیرمیلی متری از تلسکوپ جیمز کلرک ماکسول.
در تصویر پرتو ایکس چاندرا، پرتوهای پرانرژی در بخش مرکزی ابرنواختر به رنگ آبی دیده می شوند، در حالی که پرتوهای کم انرژی تر در اطراف آن به رنگ سبز نمایش داده شده اند.

👽─☄️─ · · 🪐 · ─🌃─🛰 
ID: @sabalansky 
☀️─🔭─ · · 🛸 · ─🌍─💫