🔻ادامه متن

و به جای آن باید بر روی کم کردن مشکلات تمرکز کرد. به جایی رسیده بودیم که دیگه مزاحم‌های خارجی نمی‌توانستند ما را از هدف اصلی مون جدا کنند.(صص ۳۶۵ تا ۳۶۹)

🔸زمان پایان🔸
اولین ضرب‌الاجل داشت نزدیک می‌شد و ما در ۲۶مارس ۲۰۱۵م با هدف دستیابی به توافقی که به دنیا قول‌ش را داده بودیم راهی شهر لوزان سوییس شدیم.محل اقامت ما ما هتل بوریواژ در نزدیکی رودخانه ژنو بود. این محل دیپلمات‌های متعددی را به خودش دیده بود.پیمان لوزان در سال ۱۹۲۳م که باعث فروپاشی امپراتوری عثمانی شده بود در همین هتل به امضا رسیده بود‌‌ ظریف تاریخ رو از بر بود به شوخی گفت اگه به توافق رسیدیم نمی‌توانیم اون را در بوریواژ رسانه‌ای کنیم... .(ص۳۷۱)

🔹تیم ظریف زیر فشار بود و شدیداً به انتقادها واکنش نشان می‌داد.آنها داشتن ناخواسته به چیزهایی که ظرف چند هفته پیش به دست آورده بودیم پشت پا می‌زدند. از یک لحاظ من نسبت به چیزهایی که داشتم می‌شنیدم خیلی عصبانی شدم و از شدت خشم، خودکارم رو اون قدر فشار دادم که به سمت عباس عراقچی که نزدیکم نشسته بود پرتاب شدو اما خوشبختانه به او نخورد و کنار مچ دست او افتاد. همه برای لحظه‌ای سکوت کردن. این خشن‌ترین جان کری بود که همه می‌دیدند.من سریع از عباس عذرخواهی کردم و همین باعث شد مجددا گفت‌وگو در مسیر گفت‌وگوی مودبانه و سازنده قرار بگیرد(ص۳۷۷)

در نهایت پس از دو چالش دیگر یعنی بحث پایانی با ظریف و قانون کورکر (مانع داخلی آمریکا) برجام انجام شد.
«ما می‌خواستیم به تاریخی برسیم که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اعلام کند که ایران به وظایفش عمل کرده تا در ازای آن ایالات متحده آمریکا، اتحادیه اروپا و سازمان ملل تحریم‌های مرتبط با برنامه هسته‌ای ایران را به تعویق بیندازد.»

🔸نقطه پایان تصویب برجام🔸
بعد از دو سال پرتنش و تلاشهای پیچیده بالاخره توافق در ایستگاه‌ آخر قرار گرفت. ما به چی رسیده بودیم. از یک جنگ احتمالی پیشگیری شده بود. ایران گام‌هایی برداشته بود به شش کشور و سازمان ملل متحد تعهد داده بود.‌ایران می‌بایست تا زمانی که توافق پابرجاست به پروتکل الحاقی عمل کنند و اجازه بازرسی از هرگونه تجهیزاتی که مشکوک به اهداف هسته‌ای قاچاق هستند را بدهد. مخازن اورانیوم غنی‌سازی شده باید طی ۱۵سال به ۳۰۰کیلوگرم محدود می‌شدند. این مقدار برای ساخت بمب هسته‌ای کم هست.سانتریفیوژ‌ها محدود و به صورت ۲۴ساعته در ۷, روز هفته و ۳۶۵ روز سال به مدت ۲۰سال بررسی می‌شوند. سطح غنی‌سازی به ۳.۶۷درصد محدود می‌ماند و تنها راکتور پلوتونیوم این کشور می‌بایست نابود می‌شد. استخراج اورانیوم ایرانی هم می‌بایست از گهواره تا گور به مدت ۲۵سال تحت بازرسی قرار می‌گرفت. ایران باید قبول می‌کرد تا ۱۳۰بازرس اضافی در این کشور هر روز زندگی و کار کنند تا پیروی ایران از بند بند توافق تأیید بشه.بدین ترتیب اگر ایران بخواهد زیر توافق خودش بزند حداقل یک سال یا بیشتر طول می‌کشه.
طی این توافق ایران نمیتونه حداقل تا پانزده سال آینده بمب بسازه و حتی اگر بخواهد بعدش وارد عمل بشه ما سریع وارد عمل می‌شویم و گزینه دیگر را انجام می‌دهیم.از نظر من این توافق باعث شد که تمام دنیا امن‌تر بشه.
(ص۳۹۳)

📚منبع:هر روز فوق العاده است، انتشارات منوچهری، ترجمه جندقیان

✍ علیرضا عزیزگل

💢اندیشکده سبا در بله:
https://ble.ir/sabaacenter