پناه می‌برم از هیولای اندوه؛ به دلخوشی‌های کوچکِ در دسترس.
پناه می‌برم به یک فنجان نوشیدنیِ داغ؛ یک کارِ کوچکِ عقب‌افتاده‌ی قابل انجام؛ یک دلگرمیِ عزیز.
پناه می‌برم به هم‌بازی یک کودک شدن؛ به کودکانه جیغ زدن؛ دیوانه بودن؛ خندیدن.
پناه می‌برم به دوست داشتنِ آدم‌های دوست داشتنی؛ پناه می‌برم به خواستنِ چیزهای کوچک خواستنی. پناه می‌برم به دوست؛ رفیق؛ کتاب؛ فیلم:)
پناه می‌برم به موسیقی؛ خیابان.
پناه میبرم به آغوشِ یار؛
آخرین سنگر در هجوم سپاه اندوه؛ وقتی که هیچ دفاعی به جز پناه گرفتن نیست.
#صُبحِتون‌پُر‌نور☀️🌱