• اگر جهان بسیار متراکم شروع شده است، چرا به یک سیاهچاله سقوط نکرده است؟

توده ای به اندازه کافی بزرگ از ماده فرو می ریزد تا یک سیاهچاله را تشکیل دهد، اما فقط در صورتی که توسط فضای (نسبتا) خالی احاطه شده باشد.  در طول انفجار بزرگ، هیچ فضای خالی وجود نداشت: تمام فضا کم و بیش یکنواخت از ماده و انرژی پر شده بود.  هیچ «مرکز جذب‌ی» وجود نداشت که ماده بتواند پیرامون آن ادغام شود.  در این شرایط، سیاهچاله ای در مقیاس کیهانی تشکیل نخواهد شد

• چرا نگاه کردن به فضا به معنای نگاه کردن به گذشته است؟

زیرا زمان می برد تا نور از اجسام دور به ما برسد.  ما خورشید را همانطور که در حدود 8 دقیقه پیش به نظر می رسید می بینیم ... ستاره های دیگر را همانطور که سال ها قبل به نظر می رسید ... و کهکشان های دور را همانطور که میلیون ها یا حتی میلیاردها سال پیش به نظر می رسیدند.


• من شنیده ام که انبساط جهان ممکن است در حال افزایش باشد.  آیا نیروی «ضد گرانش» وجود دارد؟

مطالعات کنونی در مورد ستارگان در حال انفجار دور، اخترشناسان را به این نتیجه رسانده است که جهان نه تنها در حال انبساط است، بلکه انبساط ممکن است با گذشت زمان شتاب بگیرد.  این به دلیل «نیروی ضد گرانش» نیست، بلکه به دلیل خود گرانش است.  در واقع، این اثر به عنوان یک احتمال بر اساس نظریه گرانش اینشتین پیش بینی شده بود.

(ممکن است عجیب به نظر برسد که گرانش می تواند "دافع کننده" و همچنین جذاب باشد. رازش این است که انبساط در تار و پود فضا اعمال می شود - نه برای ماده درون آن؛ فضا بسیار متفاوت از ماده رفتار می کند. برای مثال، هیچ تکه ای وجود ندارد.  ماده می تواند با سرعت نور در فضا حرکت کند، اما خود فضا می تواند سریعتر از سرعت نور منبسط شود. به طور مشابه، در حالی که ماده توسط گرانش به مواد دیگر جذب می شود، فضا رفتار متفاوتی دارد: فضا می تواند در نتیجه منبسط یا منقبض شود.