۱۴ اکتبر ۱۹۷۶، فضاپیمای سرنشین‌دار «سایوز-۲۳» از پایگاه فضایی بایکونور به فضا پرتاب شد. خدمه این مأموریت شامل ویاچسلاو دمیتریویچ زودوف، فرمانده فضاپیما، و والری ایلیچ روژدستونسکی، مهندس پرواز، بودند. هدف آن‌ها اتصال به ایستگاه فضایی «سالیوت-۵» بود.

به‌دلیل نقص در سامانه اتصال «ایگلا»، عملیات اتصال لغو شد. فضاپیما در شرایط شبانه، هنگام بارش برف و سرمای شدید، به زمین بازگشت. در ۱۶ اکتبر، کپسول فرود در دریاچه تنگیز فرود آمد؛ رویدادی که نخستین فرود آبی در تاریخ کیهان‌نوردی شوروی محسوب می‌شد.

با وجود جدا شدن چتر نجات تقریباً بلافاصله پس از فرود، کپسول همچنان روی آب شناور ماند، اما به پهلو چرخید. در نتیجه، دریچه آن زیر آب قرار گرفت و خروج خدمه را غیرممکن کرد. کیهان‌نوردان بیش از ۱۰ ساعت در داخل فضاپیما محبوس ماندند و برای حفظ اکسیژن، مصرف آن را به حداقل رساندند.

گروه‌های امداد سرانجام توانستند با اتصال کابل به کپسول و کمک گرفتن از یک بالگرد، آن را به ساحل منتقل کنند. این ماجرا در نهایت بدون تلفات به پایان رسید.


@rus_cosmos