Random shi- tutorials

باز هم یادآوری منباب اینکه اگر مجبور به دادن سفته برای استخدام هستین، چه مواردی رو باید رعایت کنید:
لینک ویدیو



مارو دنبال کنید:👨‍🦯........🚴
🔰@Rs_tutorial

تست نوشتن یکی از مهم‌ترین بخش‌های توسعه وب‌سایت و نرم‌افزاره و یکی از معروف‌ترین ابزارها برای وب Playwright هستش که باهاش تست های خودکار برای مرورگر می‌تونید بنویسید زبان‌های برنامه‌نویسی مختلف مثل JavaScript، Python و C#، ساپورت می‌کنه باهاش می‌تونید تست‌های end-to-end بنویسید تست‌های چندصفحه‌ای و حتی سناریوهای همزمان رو به راحتی اجرا کرد. اگه آشنایی با تست نوشتن ندارید این ویدیوی معرفیش رو ببینید و ببینید چطوری به سادگی تست ها نوشته می‌شن و اجرا می‌شن هوش مصنوعی هم داره و خطا هاتون رو فیکس می‌کنه چیز معروفیه اکثرا ازش استفاده می‌کنن و حتی امکان ریکورد کردن زنده هم داره و به صورت زنده هرجایی از صفحه وب کلیک کنید کدش رو براتون می‌نویسه. (ویدیو رو کامل ببینید)

@Linuxor

ورژن ها معمولا سه بخشی ان :

<Major>.<Minor>.<Patch>

که تغییرات اصلی و پایه ای بخوان انجام بدن Major رو تغییر می‌دن بخوان مثلا فیچری اضافه کنن Minor رو یه واحد اضافه میکنن و اگه تغییر جزئی باشه مثلا فیکس کردن یه باگ Patch رو تغییر می‌دن.

هیچ کسی هم هیچ اجباری نکرده به این شکلی ساخته بشه اگه چیز بهتری داشتین بسازین بقیه هم ازتون ایده می‌گیرن. (در واقع این یه رشته نمادینه، برای اپ های اندرویدی ورژن کد که به صورت int هست اون مهمه)

حالا یه شرکتی می‌آد می‌گه من چهار تاییش میکنم چون توی یه ورژن خاص و یکسان ممکنه کانفیگ های متفاوتی بدم. مثلا یه بیلد برای فلان نوع دستگاه یه بیلد برای فلان نوع دستگاه دیگه. ورژن همون ورژنه ولی کانفیگ تغییر کرده اگه عدد Patch رو اضافه کنن سردرگم می‌شن. چون هیچ کدی تو برنامه تغییر نکرده فقط یه سری کانفیگ برای بیلد تغییر کرده که مثلا برای دستگاه های مختلف سازگار باشه.

در واقع اگه کسی از استاندارد semver یا همون سه تایی استفاده کنه فقط سه تای اول مهمه و تغییر بقیش اصولا نباید منجر به تغییر کد یا چیزی شده باشه و باید یکسان باشه.

@Linuxor

⭕️ کلاهبرداری پرواربندی (Pig Butchering) خطرناکترین کلاهبرداری این روزهای اینترنت است.

🔹 روایت کامل و گفت‌وگو با «محمد جرجندی» کارشناس جرایم سایبری در قسمت پنجم برنامه «پیگیر»، ایران وایر.

🆔 @Webamoozir

🔧 معرفی ابزار YogaDNS
🧠 یه برنامه کاربردی برای ویندوزه که می‌تونه همه‌ی درخواست‌های DNS سیستمت رو کنترل کنه و از مسیر امن عبور بده — بدون اینکه لازم باشه بری تو تنظیمات ویندوز دست ببری!

🛡 چی کار می‌کنه؟
✅ درخواست‌های DNS رو می‌گیره و از طریق پروتکل‌های رمزگذاری‌شده مثل DoH (DNS over HTTPS)، DoT، یا DNSCrypt می‌فرسته.
✅ از لو رفتن آی‌پی واقعی جلوگیری می‌کنه (مخصوصاً موقع استفاده از VPN).
✅ می‌تونی براش قانون بذاری: مثلا بگی دامنه‌های خاص از یه DNS خاص استفاده کنن یا فقط از مسیر VPN برن.
✅ با سرویس‌هایی مثل NextDNS هم سازگاره.

🎮 به درد گیمرا و کاربرای حساس به حریم خصوصی هم می‌خوره — مخصوصاً برای کسایی که می‌خوان جلوی DNS Leak رو بگیرن یا با فیلترینگ بازی‌ها مقابله کنن.


https://www.yogadns.com

آموزش فعالسازی نسخه پرو یوگا دی ان اس با لایسنس قانونی

شاید براتون جالب باشه که چی باعث میشه بعضی زبونا برای موشکا و هوا فضا انتخاب یا رد بشن، میتونید توی این پست راجبش بخونید

لینک پست


مارو دنبال کنید:🏃‍♂️........👨‍🦼
🔰@Rs_tutorial

می‌دونستین HTML یه تگ داره به اسم kbd که باهاش می‌تونید دکمه های کیبرد رو توی متن به خصوص شورتکاتارو نشون بدید؟


@Linuxor

اگر میخواین فایل پایتونی، یا هر فایل با پسوندی که میخواین رو سریع از طریق منوی new file ویندوز بسازین، این بکارتون میاد

گرچه که من توی پایچارم فایلی بخوام مستقیما میسازم ولی برای یکسری فایلای بخصوص کارآمده :)

لینک موحتاوا

شاید شما سختی راه برنامه نویس شدن رو احساس نکنید ولی افراد تازه کار خیلی سردرگم هستن که چطوری یاد بگیرن، چطوری مشارکت کنن، چطوری سیستم هارو رشد بدن و حتی چطوری با دیگران ارتباط برقرار کنن.

آقای Robert L. Read یه کتابچه آنلاین درست کرده توش همه این موارد رو گفته

braydie.gitbooks.io/how-to-be-a-programmer/content/en

@Linuxor

ساختن README همیشه یه کار سخت بوده، کلی زحمت می‌کشیم کد های پروژه رو می‌زنیم اما وقتی می‌رسه به README نمی‌دونیم توش چی بنویسیم‌؟ و جالب اینجاست اگه README خوب نباشه کسی جذبش نمی‌شه و ممکنه کل زحماتمون هدر بره. اینجا کلی README که خوب نوشته شدن رو جمع کرده ازش می تونید برای پروژه های خودتون الگو بگیرید:


github.com/matiassingers/awesome-readme

@Linuxor

می‌دونستین نیازی نیست برای ولیدیت کردن شماره تلفن لایبری ینویسید گوگل خودش یدونه نوشته ااگه خواستید اپلیکیشن جهانی بنویسید خیلی جلوتون می‌ندازه چون بقیه کشورا شماره هاشون یکم دنگو فنگ داره مثلا تو بریتانیا شماره ها ممکنه یا ده رقمی باشن یا یازده رقمی

github.com/google/libphonenumber

@Linuxor

انواع مدل‌های رشد تخصصی در دنیای نرم‌افزار
(در دنیای توسعه نرم‌افزار چه شکلی باشم بهتر است)

وقتی درباره‌ی متخصصان حوزه‌ی نرم‌افزار صحبت می‌کنیم، همیشه این سوال پیش می‌آید: آیا بهتر است فقط در یک زمینه عمیق شویم یا در چند حوزه مختلف همزمان؟
برای پاسخ به این سوال، سه مدل رایج وجود دارد که در دنیا با استعاره‌های حروف لاتین معرفی می‌شوند:

- مدل I-Shaped
فردی با تخصص عمیق در یک حوزه خاص، اما در سایر حوزه‌ها دانشی ندارد ( شاید بهتر است بگوییم، دانش محدود نسبت به سایر حوزه‌ها ).
مثلاً یک برنامه‌نویس فقط در جاوا بسیار حرفه‌ای است، اما از معماری نرم‌افزار یا مدیریت دیتابیس چیزی نمی‌داند.

مزیت: تسلط بالا در یک موضوع
ضعف: ناتوانی در درک یا تعامل با سیستم‌های پیچیده

- مدل Dash-Shaped (Generalist)
فردی که در موضوعات زیادی دانش سطحی دارد، اما در هیچ‌کدام عمیق نیست.
مثل کسی که از همه زبان‌ها و ابزارها کمی بلد است، اما نمی‌تواند در یک پروژه جدی مسئولیت سنگین بر عهده بگیرد.

مزیت: انعطاف‌پذیری بالا
ضعف: نداشتن عمق تخصص

- مدل T-Shaped
ترکیبی از دو مدل قبلی؛ یعنی دانش عمیق در یک زمینه اصلی + دانش سطحی از حوزه‌های مجاور.
به‌عنوان مثال: یک Backend Developer که در طراحی API و دیتابیس متخصص است، اما در UI، DevOps و امنیت هم شناخت اولیه دارد.

مزیت: هم توانایی حل مسائل پیچیده را دارد و هم می‌تواند با تیم‌های مختلف همکاری مؤثر داشته باشد.

ارتباط نوع پروژه با شکل تخصص

در پروژه‌های کوچک که معمولاً یک یا دو نفر مسئولیت چند نقش را بر عهده می‌گیرند، مدل Dash-Shaped مفیدتر است. چون یک نفر باید همزمان کدنویسی کند، تست بنویسد، کمی طراحی UI انجام دهد و حتی کارهای DevOps را هم پوشش دهد.

اما در پروژه‌های بزرگ، مدل‌های I-Shaped و T-Shaped ضروری هستند. چون پروژه پیچیده است، هر حوزه نیازمند متخصص عمیق خودش است، و در عین حال افرادی لازم‌اند که بین تیم‌ها پل بزنند (T-Shaped).

پیشنهاد من این است که ابتدا Dash-Shaped باشید؛ یعنی در ابتدای مسیر کاری، دانش کلی و سطحی از حوزه‌های مختلف به دست آورید تا درک وسیع‌تری از دنیای نرم‌افزار پیدا کنید.

سپس در یک حوزه اصلی عمیق شوید و به‌مرور، شناخت کاربردی خود از سایر حوزه‌ها را تکمیل کنید. این ترکیب شما را به یک متخصص T-Shaped تبدیل می‌کند؛ مدلی ارزشمند که هم در تیم‌های کوچک و هم در پروژه‌های بزرگ می‌تواند اثرگذار و متمایز باشد.

موفق باشید! 🌹

@srfirouzi_channel

توی بعضی ریپو های گیت دیدید کامیت ها چقدر منظم نوشته می‌شن ؟ مثلا عکس بالا رو ببینید اول همشون نوشته fix یا feat که البته اینارو دستی نمی‌نویسن و یا اگه دستی بنویسن ممکنه توی بعضی کامیتا فراموش کنن.
یه ابزار هست بهتون کمک میکنه قبل از کامیت پیام کامیت رو آماده کنید و طبق قالب خاصی براتون کامیت رو درست می‌کنه. فقط کافیه نصبش کنید و بجای
git commit
بزنید
git cz
ازتون سولای لازم رو می‌پرسه و کامیت رو براتون آماده می‌کنه


نصب‌:
commitizen.github.io/cz-cli

@Linuxor

خیلی وقتا نصب پکیج در لینوکس با خطا رو به‌ رو میشه.
Debian/Ubuntu:

sudo apt update && sudo apt --fix-broken install
پاکسازی کش: sudo apt clean
رفع قفل‌ها: sudo rm -f /var/lib/dpkg/lock-frontend

RHEL/CentOS:

sudo yum clean all && sudo yum makecache
حل وابستگی: sudo yum install --skip-broken

همیشه فضای دیسک، مخازن و DNS رو هم بررسی کنید.

دستور flush توی جنگو چکار میکنه؟

این دستور اینجوری اجرا میشه:

python manage.py flush

چکار میکنه؟
همه دیتاهای دیتابیس، بجز دیتاهای جدول migrations رو پاک میکنه. در واقع TRUNCATE میکنه.

سوال: TRUNCATE چیه؟
دستور TRUNCATE ربطی به جنگو نداره و دستور SQL هست. اینجوری معمولا نوشته میشه

TRUNCATE TABLE felan

فلان هم اسم جدولی هست که میخوای truncate کنی. این دستور همه دیتای جدول رو حذف میکنه، با این تفاوت که مثل DELETE لاگ نمیشه و خیلی سریع هست. لذا خطرناک هم هست . و البته identity یا همون Auto Increment رو ریست میکنه.

برای دیدن کد ع sql ع دستور flust می تونید بنویسید:

python manage.py sqlflush

راستی بعد از flush ، جنگو post_migrate میکنه.

نظر عمو جی پی تی در مورد post_migrate:

سیگنال post_migrate برای این طراحی شده که بعد از هر بار همگام‌سازی دیتابیس (migrate یا flush)، داده‌ها و تنظیمات لازم دوباره ساخته بشن.
چیزهایی که معمولا انجام میده:
ایجاد پرمیشن‌ها برای تمام مدل‌ها (هر بار بعد از flush، جدول auth_permission دوباره پر میشه).
ساخت گروه‌ها یا داده‌های پیش‌فرض که بعضی اپلیکیشن‌ها نیاز دارن.
مثلا جنگو برای اپلیکیشن auth، همیشه پرمیشن‌های add, change, delete, view رو دوباره ایجاد می‌کنه.
اجرای هر سیگنالی که تو پروژه به post_migrate وصل کردی.
مثلا اگر خودت کدی نوشتی که بعد از post_migrate یه کاربر پیش‌فرض یا داده‌ی خاص بسازه، اون هم دوباره اجرا میشه.

این post_migrate جالبه

اینجوری تستش کنید:
یه migrate الکی بزنید، پیغام میده که چیزی برای مایگریت نیست، اما کارهایی روی دیتابیس کرده.
مثلا برو و توی جدول auth_permission یکی از codename هارو تغییر بده. مثلا یه عدد آخرش اضافه کن.
بعد دوباره migrate رو بزن و باز میگه چیزی برای مایگریت نیست.
حالا برو جدول auth_permission رو ببین. یه سطر بهش اضافه شده

مقدارش چیه؟؟؟
اگه میدونی یا تست ش کردی، جواب رو کامنت کن 😁😈

لینکدین یک پالیسی جدید گذاشته که دیفالت از دیتاهاتون استفاده میکنه برای آموزش مدل های جنرتیو
اگر خواستید از این لینک میتونید خاموشش کنید
http://linkedin.com/mypreferences/d/settings/data-for-ai-improvement

اینم اسکریپتی که گفته بودم برای افزایش کیفیت حجم صدا که می تونین توی یه دایرکتوری input تمام ویدئو ها رو بگذارید و بعد داخل کد تنظیمات دلخواه رو ست و اجراش کنین و منتظر بمونین. به صورت parallel و یا با gpu هم اجرا میشه فقط باید اول ffmpeg رو دانلود و روی سیستمتون قرار بدید و دایرکتوری درست رو بهش برای اجرا بدید.
چندتا عامل رو توی کد در نظر گرفتم COMPRESSOR و EXPANDER و GAINER به همراه یسری تنظیمات بیشتر برای کیفیت و فشرده سازی که باعث میشه خروجی مناسبی رو بتونین بگیرید

#python
#code