جواب:
چون برای پروداکشن مناسب نیست، برای development مناسبه.
چون آقای داکیومنت جنگو میگه:
Note that each process will have its own private cache instance, which means no cross-process caching is possible. This also means the local memory cache isn’t particularly memory-efficient, so it’s probably not a good choice for production environments. It’s nice for development.
راحت تر بگم:
به صورت پیشفرض، اگه backend برای cache تعریف نکنیم، خودش روی LocMemCache تنظیم شده.
و اگه مثلا اینجوری چیزی رو کش کنیم:
cache.set("my_key", "hello, world!", 30)روی لوکال و با runserver اوکیه همه چی😎
اما اگه پروژه رو ببریم روی سرور و مثلا از nginx و gunicorn استفاده کنیم، چون معمولا چندین worker process ساخته میشه
و هر process کش خودش رو داره، پس ممکنه دستور ع:
cache.get("my_key")به دنیا سلام نکنه 😢
پس چکار میکنن؟
از بکندهای دیگه برای کش استفاده میشه، اینا بکندهای دیگه هستن
FileBasedCache
DatabaseCache
PyMemcacheCache
RedisCache
توصیه: برای هر پروژه ای، لازم نیست حتما بری سراغ ردیس. دیتابیس کش هم برای پروژه هایی که بزرگ نیستن خوبه.
میدونستی؟ 🥱 بزار
این پست اسپانسر نداره، شما 🫵🏼 می تونید اسپانسرش بشید 😈