خودم را در دریای پنهان چشمانت همان چشم هایی که برای من به زلالی قلب مهربانت بودند غرق میکردم و تو بی خبر روبه رویم از او میگفتی نامش را به زبان می آوردی و با هر کلمه تصویرش را برایم میساختی و من با تمام چیزی که درونم میشکست گوش میدادم بی شک او زیباست مگر میشود کسی که اینطور نگاهت را به خودش گره زده زیبا نباشد

ای عزیزترینم حتی اگر دست هایم هیچ وقت به تو نرسند قلب و روحم همیشه جایی نزدیک تو جا مانده اند و عشق من برای تو حتی اگر بی جواب بماند تا ابد در من زنده میماند

دیر کن اما بیا فقط وقتی آمدی مرا بردار و با خودت ببر من از نرسیدن ها از این همه فاصله و از تمام دوست داشتن های بی سرانجام لبریزم