میخوام از سربازی بنویسم
برای کسایی که نرفتن و میخوان بدونن چی در انتظارشونه
و کسانی که قرار نیست برن و میخوان بدونن ۲ سال زندگی یه پسر چطوری خواهد بود.


بخش۱:
سرباز شدن شما از خیلی قبل تر از به پادگان رسیدن شروع میشه

از اخرین امتحان خرداد دبیرستان
وقتی که همه بهتون گوشزد میکنن اگر درستو نخونی باید بری سربازی
و این سایه همیشه پشت سرتون خواهد بود تا روزی که برین
اخرین امتحان کارشناسی
روز دفاع ارشد
و اگر دکترا رفتین روز دفاع رساله

همیشه این سربازیه که یه فاکتور مهم در برنامه ریزیتون حساب میشه
خیلی جاها از ترس سرباز شدنتون بهتون کار نخواهند داد
بقیه جاها به کسانی که سربازی نرفتن کار نخواهند داد
شما نه عضو نظام روانشناسی میتونی بشی و نه استخدام در ارگانی


اما چی میشه وقت تصمیم به رفتن بگیرید

این واقعیت سربازی ۲۹ بهمن پارسال خورد توی صورتم
وقتی بعد از پست دفترچه در پلیس +۱۰ رفتم دکتر که معاینه بشم و منشی با خوشرویی بهم گفت برای چی اومدین و من گفتم سربازی
اون لحظه ای که این حرف از دهن من خارج شد دیگه خیلی هم خوشرو نبود، گفت مشمول برو اتاق فلان
تا لحظاتی قبل جناب و آقا بودی و بعدش فقط مشمولی
ساحت انسانی و ارزشمند تو در کالبد یک سرباز جایی نداره
همون پول ویزیت رو میدیا
معاینه اش با گواهی نامه هیچ فرقی نداره و دکترش هم همونه حتی
ولی تو دیگه انسان نیستی
مشمولی

مشمول خدمتی اجباری به دلیل تولد به عنوان مرد
هرچند که این موضوع در ذات خودش نشان دهنده جامعه مردسالاره
چه خدمتی میشه از یه ضعیفه انتظار داشت؟
به چه دردی میخوره؟
فقط مردان رو میخوایم برای خدمت به جامعه مردسالارانه

این مردسالاری که در زندگی منافعی برای مردان داره
انتظاراتی هم داره ازشون
و این انتظارات شامل این میشن که ۲ سال از جوونیت باید بدهی مرد بودن و منافعش رو پرداخت کنی
و بدونی وقتی کارت پایان خدمتت اومد پشتش نوشته این کارت فقط در شرایط صلح ارزشمنده و در جنگ اعتباری نداره
اگر جنگ بشه در هر سنی که باشی اون دو سال زندگیت که رفته پیش‌پرداختت بوده نه تسویه حساب کامل