۱۵ مهر ۱۴۰۵
وقتی برای ارزان‌تر ساختن خانه، متراژ و هزینه‌ها کاهش می‌یابد، طراحی معماری هم ممکن است از فهرست ضرورت‌ها کنار برود. دو متن از ایران و فرانسه، منتشرشده در ۱۴ مهر، این پرسش را پیش می‌کشند که در برنامه‌های مسکن حمایتی، کیفیت زندگی ساکنان کجای حساب‌وکتاب ساخت قرار می‌گیرد.
سیدعلی‌اکبر موسوی، رئیس تشکل مهندسان مشاور معمار و شهرساز، در گفت‌وگو با «دنیای اقتصاد» می‌گوید کوچک‌بودن واحدها گاه به توجیهی برای کم‌رنگ‌کردن طراحی تبدیل می‌شود؛ درحالی‌که نقش معماری، فراهم‌کردن امکان زندگی در همان فضای محدود است. یادداشت «کرونیک معماری» درباره مسکن اجتماعی فرانسه، فشار بر طراحی را از سوی دیگری نشان می‌دهد: انتظار ساخت ارزان‌تر، سریع‌تر، متراکم‌تر و سازگارتر با محیط‌زیست، هم‌زمان بر دوش معمار گذاشته می‌شود. به تحلیل نویسنده، بخشی از این تعارض‌ها از شرایط تولید مسکن می‌آیند و با طراحی به‌تنهایی حل نمی‌شوند.
از اینجا، بحث دوباره به داخل خانه برمی‌گردد. موسوی بر احساس تعلق و تفاوت میان محل خواب و خانه‌ای برای زندگی تأکید دارد؛ نویسنده فرانسوی نیز یادآور می‌شود که عملکرد بهتر انرژی یا نقشه‌ای بهینه، به‌خودی‌خود سکونت خوشایند نمی‌سازد. یکی از حذف معماری در مسیر کاهش هزینه انتقاد می‌کند و دیگری از انباشت الزاماتی که می‌تواند هدف طراحی را کم‌رنگ کند؛ هر دو، جای کیفیت سکونت را در تصمیم‌های ساخت زیر سؤال می‌برند.
#راوی_روزن
روزن‌آنلاین | روزنه‌ای به دنیای شهر