taijin kyofusho
the evpatoria report
🚀 شاتل فضایی کلمبیا اولین فضاپیمایی بود که تو سال ۱۸۸۱ وارد جو زمین شد.
این شاتل ۲۷ تا عملیات مهم رو برای ناسا انجام داد تا اینکه سال ۲۰۰۳ ، برای ۲۸مین عملیات زمین رو ترک می‌کنه
اما از همون شروع لانچ ، یک اتفاق غیر منتظره میفته.
تو این زمان ناسا مشغول ساخت ایستگاه فضایی بود و این شاتل تو ۱۶ ژانویه سال ۲۰۰۳ با هفت نفر سرنشین از زمین خارج می‌شه.
ثانیه‌ی ۸۲ لانچ شاتل ، یک تیکه از فضاپیما جدا می‌شه و با بال چپ شاتل برخورد می‌کنه. بال چپ سوراخ می‌شه. اما فضاپیما با موفقیت از مدار زمین خارج شده.
عوامل ناسا رو زمین شروع کردن به تحقیق درباره این حادثه و اینکه چرا اینطوری شد و چرا اون تیکه کنده شد و چه عواقبی ممکن بود برای شاتل داشته باشه.
مدیرای ناسا و مسئولای اون عملیات از همون لحظه اول که این اتفاق افتاد می‌دونستن که برگشت شاتل به زمین تقریبا غیر ممکنه.
به خاطر سوراخ ایجاد شده تو در بال چپ فضاپیما ، موقع برگشت به زمین خطر انفجارش تقریبا صد در صد بود. اما تصمیم گرفتن به فضانوردا چیزی نگن.
فضانوردا تو این حین مشغول انجام عملیات خودشون بودن و خبر نداشتن که تنها در فضا موندگار شدن و امیدی به برگشت‌شون نیست.
اون هفت نفر بعد از انجام موفقیت آمیز عملیات‌شون ، شروع به برگشتن به سمت زمین کردن.
شاتل کلمبیا موقع برگشت به مدار زمین ، با ناسا در ارتباط بود. کارمندای ناسا سعی می‌کردن احساسات‌شون رو تو ارتباط با اونا مخفی کنن چون که می‌دونستن موقع ورود به جو زمین منفجر می‌شه ، ولی تصمیم جمعی این بود که چیزی بهشون نگن تا در نهایت آرامش در جو زمین از بین برن.
وقتی شاتل به آسمون تگزاس رسید ، سرعتی تقریبا هشت برابر سرعت صوت داشت. بال چپ به خاطر سوراخ بودن ، تقریبا از بین رفت. در همین حین هم ناسا مدام طبق پروتکل اونا رو هدایت می‌کرد تا اینکه صدا قطع شد!
🚀 یعنی واسه اون هفت نفر اینطوری سپری شده که :
فضانوردا که رو صندلی‌هاشون بودن ، با دیدن اولین اخطارهای فضاپیما ، سعی کردن بفهمن چی شده و حلش کنن.
گزارش‌ها نشون می‌ده هر هفت نفر برای دقایقی کل راه‌حل‌ها رو بررسی کردن که فضاپیما رو کنترل کنن اما ناسا رو زمین می‌دونست که کاری ازشون بر نمیاد.
گزارش می‌گه لحظه‌ی ورود به جو زمین به خاطر سرعت بالا ،
گرمای زیاد و فشاری
که داخل فضاپیما شده ، تو همون چند لحظه‌ی اول همه‌ی اعضا به خاطر حرکت دورانی وحشتناک ، بی‌هوش شدن و فشار هوای داخل کابین از بین رفته بوده.
هرچند سیستم تنفسی فضاپیما برای لحظاتی فعال شده بوده ولی
افت فشار داخل کابین
به قدری بود که به هوش نیومدن. در حین بیهوشی احتمالی یا مرگ ، و چرخش وحشتناک کابین ، اعضا داخل فضاپیما ضربه‌های زیادی رو متحمل می‌شن. این افراد با کمربند دور کمر به صندلی متصل بودن و بالا تنه و پاهاشون آزاد بوده.
حرکت سریع فضاپیما و چرخش اون باعث شد بدن‌شون با سرعت بالایی دچار
تروما
بشه. ضربه‌های شدید و چرخش که اگر کسی بی‌هوش بود در اون لحظات دیگه کاملا
کشته
شده بود.
خلاصه وقتی شاتل به بالای دالاس - تگزاس رسید ،
منفجر
شد و تلویزیون به صورت زنده این رویداد رو پخش می‌کرد ، همه مستقیم انفجارش رو دیدن. بعد از انفجار تکه‌های ریز و درشت زیادی از اون فضاپیما به زمین سقوط کرد. و حتی
بدن تیکه تیکه شده‌ی
فضانوردا هم پیدا شد.
بعد از این فاجعه عملیات ناسا برای چند سال متوقف شد و کار به کنگره و سنا هم کشیده شده بوده
یه گروه راک سوئيسی به یاد این گروه یه قطعه‌ای ساختن به اسم ژاپنی Taijin Kyofusho که اول قطعه آخرین کلمات و مکالمه این فضانوردا ضبط شده.
اسم ژاپنی به یک اختلال روانی اشاره داره که در اون بعضی افراد به خاطر تروماهای شدیدی که دچارش می‌شن ، ترس شدیدی بهشون دست می‌ده که مبادا دیگران رو آزار بدن و واسه این روابط اجتماعی‌شون رو محدود می‌کنن و می‌رن تو خودشون.
🚀 در ثانیه‌ـهای پایانی دقیقه ۲ ، نشون می‌ده از ناسا مدام " کلمبیا هیوستن کام چک " رو تکرار می‌کنه ، اما دیگه کسی جواب نمی‌ده...