دخترک با بال‌های طلایی‌اش، هنوز میان طوفان‌های سهمگین، با عزمی راسخ برای اوج گرفتن، بال می‌گشاید و پرواز می‌کند.

نه آن‌گونه که زن را به‌خاطر جثه‌ی نحیف و روح ظریفش به تمسخر می‌گیرند و در حصار تبعیض به بند می‌کشند؛ بلکه همچون پروانه‌ای کوچک که در میان تندبادها، با بال‌هایی لرزان اما امیدی استوار، برای رهایی از طوفان و رسیدن به آسمان آزادی، بال می‌زند و به سوی اوج پر می‌کشد.

پروانه‌ی مهربان، روزت مبارک! 🦋💛