چهار رباعی از مجتبی شکوهی راد

- یک

از بوده و نابوده و بدرود و درود
کی کاسته و زیان؟! چه افزوده و سود؟!

پاییز ربود هر چه آورد بهار
آورد بهار هر چه پاییز ربود

- دو

همشیره‌ی ما سوال و شک دایۀ ما
هم‌خانه غم است و صبر هم‌سایۀ ما

دنیاست کتاب و زندگی آیۀ ما
دل مایه‌ی ما و عشق سرمایۀ ما

- سه

حرفی که نگنجد به بیان می‌گویم
آنی که به فهم ناید آن می‌گویم

گفتا جه عبث سرودن است این؟ گفتم
من شرح زبونی زبان می‌گویم

- چهار

چشمم چو دلم ز دوری اندر خون است
میلم به رفیق و باده‌ی گلگون است

گر گردش روزگار دیگر گون است
تقصیر -نگر!- به گردن گردون است


#مجتبی_شکوهی_راد
#رباعیات_ارسالی



✍️✍️✍️

دوستانتان را به دنیای رباعيات زيبای فارسی دعوت کنید!
@robaeeyat