◾️موضوع این مقاله، بررسی نوعی آگاهی منفی است که با حالتی احساسی همراه می‌شود و باعث می‌گردد انسان، چه به‌صورت فردی و چه به‌صورت جمعی، احساس کند از واقعیت خود جدا افتاده است؛ از این واقعیت بیزار شود و بکوشد از آن بگریزد و از نظر احساسی و فکری به واقعیتی خیالی، یا به واقعیتی که در گذشته وجود داشته، یا در مکانی و در بستر اجتماعی، فرهنگی و تمدنی متفاوتی شکل گرفته است، پناه ببرد.
این آگاهی منفی و احساس جدایی، یکی از دیواره هایی جدی در برابر تحقق نهضت تمدنی یا نوزایی تمدنی ماست؛ نهضتی که امت ما در پی آن است. این پدیده را «الاغتراب الزماني والمكاني/ بیگانگی زمانی و مکانی» می‌نامند. این اصطلاح را از ادبیات مارکسیستی وام می‌گیریم؛ زیرا مارکس آن را در چارچوب صورت‌بندی اندیشه‌های سوسیالیستی خود وضع کرد.
🌐 لینک مطلب
✍️نویسنده: الدوکتور بدران بن لحسن
✍️ترجمه: دکتر هجرت الله جبرئیلی
▪️ پایگاه خبری_تحلیلی روایت
وب سایت | X | فیسبوک | انستاگرام | کانال واتساپ | کانال یوتیوب
@revayataf
Post #56579
45
