✨🫂

برخی از شما به خاطر به اندازۀ کافی مدیتیشن نکردن، به اندازۀ کافی مثبت نبودن، به اندازۀ کافی احساسِ عشق نکردن، یا برای داشتنِ ترس، خشم و تردید، به سختی خود را قضاوت کرده‌اید.

عزیزانِ من، شما در حالِ «یادگیری» هستید.
شما در حالِ زدودنِ چگالی هستید؛ شما شکست نخورده‌اید.

«رهایی» زمانی عمیق‌تر می‌شود که دیگر نیازی نباشد تجربه‌هایِ خود را «موفق» یا «شکست‌خورده» بنامید؛
چرا که به‌تدریج درمی‌یابید خودِ «آگاهی»، عینِ حرکت است.

نیاز نیست هر لحظه را به یک آزمون تبدیل کنید؛ نیاز نیست هر احساس را به یک حکمِ قضایی و هر اندیشه را به یک پیشگویی بدل سازید.
راهِ ملایم‌تری هم وجود دارد.

زمانی فرا می‌رسد که می‌توانید برخواستنِ یک احساس را به تماشا بنشینید و به‌جای قضاوت، صرفاً متوجه‌اش شوید؛ در همین «مشاهده» است که آن احساس، شروع به گشودن و رها شدن می‌کند.

لحظه‌ای که سرزنشِ خود را برای «انسان بودن» متوقف کنید، انسانیتِ شما به پُلی برای رسیدن به الوهیت‌تان بدل می‌شود.

🦋💕
ممکن است متوجهِ «نرم شدنِ گفتگویِ درونیِ خود» شوید؛ چرا که میلِ اجباری برایِ «ارزیابیِ پیشرفتِ معنوی» رنگ می‌بازد و جایِ خود را به «حضوری آرام» می‌دهد که خود را با استانداردهایِ خیالی نمی‌سنجد.

این نرم شدن ممکن است شبیه به از دست دادنِ انگیزه به نظر برسد، زیرا «خودِ قدیمیِ» شما از «فشار» به‌عنوانِ سوخت استفاده می‌کرد.
اما آنچه اکنون در حالِ یافتنِ آن هستید، سوختی حقیقی‌تر است: «عشق»؛ [همان جوهرِ حقیقی وجودتان، که هستی‌تان را در آغوش می‌گیرد و در حضورتان متجلی می‌شود.]

عشق به شما تازیانه نمی‌زند؛ عشق شما را تهدید نمی‌کند؛ عشق به شما نمی‌گوید که برای شایسته بودن باید تکامل‌یافته‌تر باشید.
عشق به سادگی، شما را به «خانه» دعوت می‌کند.

با پذیرشِ این دعوت، درمی‌یابید که «رشد» هم‌چنان ادامه می‌یابد، اما به‌شکلی «طبیعی»؛ درست همچون باغی که در هوایی گرم و دل‌انگیز به شکوفه می‌نشیند، نه آنکه به‌زور و اجبار، وادار به شکوفایی شده باشد.
🏞🌸

#میرا از شورای عالی #پلیدیایی
🔗 متن کاملِ چنل؛ «برای نبرد نهایی نور و تاریکی آماده شوید...»
📆 تاریخ دریافت پیام: ۱ ژانویه ۲۰۲۶


🌌🌌🌌@returnoflight🌌🌌🌌