#میرا #شورای‌عالی‌پلیدیان💛 در این مرحله دوم، وقتی می‌گوییم «نگاه»، منظورمان دقیقاً نگاه کردن به چه کسی است؟
✅ پرسشگر: آیا سایه‌ورزی اهمیت دارد؟ آن چیست؟
منظور نگاه به فردِ دیگر است. یعنی نگاه کردن به خودِ آن شخص در همان لحظه‌ی واقعی و با همان دنیای درونی که در آن زمان داشته است.
باید ببینید بودن در آن اتاق در کنار شما برای او چگونه بوده است؛
آن نگاهِ کوچک در چهره‌اش چه چیزی را ثبت می‌کرده و وقتی گفتگو تمام شده، چه حسی را با خود به خانه برده است.
همچنین به این فکر کنید که آن حسی که با خود برده، شاید تا چه مدت در وجود او باقی مانده است.
🌿 این نگاه در واقع آمادگی برای درکِ واقعیِ تجربه‌ی اوست؛ نه به صورت خیالی یا تئوری، بلکه دقیقاً همان‌طور که اتفاق افتاده است.
عزیزان، کارِ اصلی این تمرین همین است.
بیشتر افراد در کارهای درونی، این مرحله را کاملاً نادیده می‌گیرند یا فقط چند ثانیه انجامش می‌دهند و رد می‌شوند. اما دو ثانیه کافی نیست؛ این نگاه باید به اندازه‌ای که لازم است زمان ببرد.
برای برخی لحظه‌ها چند دقیقه کافی است و برای برخی دیگر، شاید لازم باشد در روزهای مختلف چندین بار به آن خاطره برگردید تا کاملاً درک شود.
به ریتم بدن خود اعتماد کنید؛ بدن بیش از توانش به شما اجازه نخواهد داد و آنچه امروز دیده نشود،د
در روزهای بعد که ظرفیت‌تان بیشتر شد، به طور طبیعی بازمی‌گرد
☀️ پیش از آنکه به مرحله سوم برویم، دو نکته درباره «نگاهِ بدون دفاع» وجود دارد.
نکته اول این است که خودِ این نگاه کردن، به تنهایی کار را کامل می‌کند.
این نگاه کردن قرار نیست مقدمه‌ای برای کارهای بعدی مثل تماس گرفتن، عذرخواهی یا جبران کردن باشد.
خودِ این نگاه، کارِ عمیق و زیرین را انجام می‌دهد.
هر حرکتِ بیرونی که ممکن است بعداً انجام دهید (مثل یک تماس کوتاه یا یک جمله روشن)،
اختیاری است و بستگی به شرایط دارد.
ما در بخش بعد درباره مواردی که امکان حرکت بیرونی وجود ندارد صحبت می‌کنیم، اما بدانید که کامل شدنِ درونیِ شما به این حرکات بیرونی وابسته نیست.
🌸 نکته دوم این است که این نگاه، خودِ فردِ بیننده را تغییر می‌دهد.
وقتی اجازه می‌دهید تجربه واقعیِ طرف مقابل دیده شود، برای اولین بار او را نه به عنوان یک نقش در داستانِ زندگی خودتان، بلکه به عنوان خودش می‌بینید.
این ملاقات، میدانِ انرژی بین شما را تغییر می‌دهد. ما نمی‌گوییم آن فرد حتماً بلافاصله تغییری در روزش حس می‌کند (گاه حس می‌کند و گاهی نه)،
اما به هر حال میدانِ انرژیِ میان شما دو نفر بعد از این نگاه با قبل از آن متفاوت است و این یک تغییرِ واقعی است،
حتی اگر هیچ‌کدام نتوانید آن را توضیح دهید.
🌿 بعد از اینکه نگاه رخ داد، لحظه‌ای می‌رسد که بدن متوجه می‌شود این نگاه فعلاً کافی است.د.
در این زمان سینه نرم می‌شود، دست‌ها ناخودآگاه باز می‌شوند و شاید یک بازدمِ عمیق و غیرارادی انجام دهی
این‌ها نشانه‌های بدن هستند که یعنی کارِ دیدن به انجام رسیده است.
در این نقطه، رها کردن یعنی دیگر هیچ کارِ اضافه‌ای انجام ندهید.
نه سعی کنید لحظه را با جملات تأکیدی ببندید و نه به دنبال تحلیل ذهنی یا برنامه‌ریزی باشید.
رها کردن یعنی لحظه را همان‌جا که هست بگذارید و به زندگی عادی برگردید؛ مثلاً چای درست کنید یا به هوای بیرون توجه کنید.
کار تمام شده است و میدانِ انرژی بقیه مسیر را خودش ادامه می‌دهد.
☀️ بسیاری از شما متوجه خواهید شد که در روزهای بعد، وقتی نام یا چهره آن فرد به ذهن‌تان می‌آید، در بدن‌تان حس متفاوتی دارید.
آن سنگینی و تیزیِ شدید فروکش کرده و حسِ سفت‌شدگی دورِ نام آن فرد، نرم‌تر شده است.
این دقیقاً نشانه این است که تمرین اثر کرده است.
این سه حرکت، یعنی رسیدنِ دقیق، نگاهِ بدون دفاع و رها کردن،
باعث کامل شدن‌های کوچکی می‌شوند که هر کدام بخشی از انرژیِ زندانی شده‌ی شما را بازمی‌گردانند.
نتیجه‌ی کلی این روند، همان آزادیِ بزرگی است که در ابتدا از آن گفتیم.
🌸 در بخش بعدی درباره مواردی صحبت می‌کنیم که این تمرین با محدودیت روبرو می‌شود؛
مثلاً افرادی که دیگر در دسترس نیستند یا رابطه‌هایی که تماس در آن‌ها ممکن نیست.
در هیچ‌کدام از این شرایط مشکلی وجود ندارد، بلکه فقط شکلِ این کامل شدن متفاوت است که با هم بررسی خواهیم کرد.
#میرا
#شورای‌عالی‌پلیدیان
@returnoflight ✨🪷
@returnoflight2✨🪷
