#میرا #شورایعالیپلیدیان🌾 بیشتر تلاشها برای انجام این نوع کارِ درونی در همین مرحله اول شکست میخورند، چون هدف و مسیرِ رسیدن به آن خیلی مبهم و نامشخص است.
✅ پرسشگر: آیا سایهورزی اهمیت دارد؟ آن چیست؟
معمولاً یک چهره را به صورت ناقص به یاد میآورید یا به جای اینکه وارد خودِ صحنه شوید، فقط خلاصهای از آن را در ذهن میآورید.
گاهی هم به جای تمرکز روی یک لحظه خاص، فقط یک حسِ کلی از آن رابطه را در نظر میگیرید.
این ابهام باعث میشود سیستم عصبی شما فقط روی لایههای سطحی حرکت کند و این حرکتِ سطحی،
هرچند راحت است، اما ریشه و رشتهی اصلیِ مشکل را جابهجا نمیکند.
🌿 رسیدنِ دقیق، یعنی با آرامش و آگاهی به یک لحظه کاملاً مشخص با یک فرد خاص برگردید،
منظور کلِ رابطه یا دورهای از زندگی که آن فرد در آن بوده، نیست؛ بلکه فقط یک لحظه مد نظر است.
همان لحظهای که آن رفتار یا الگوی خاص به وضوح اتفاق افتاده است. مثلاً یک گفتگوی خاص، یک عصر معین، یا اتاقی که در آن بودید.
حتی نوری که در آن زمان وجود داشت و کلمات دقیقی که گفته شد را تا جایی که میتوانید به یاد بیاورید.
به چهره آن فرد وقتی کلمات را شنید، دقت کنید. این کم کردنِ سرعت و توجه به جزئیات، همان «رسیدن» است؛ چرا که جزئیات، داروی شفابخش شماست.
☀️ عزیزان، ذهن در برابر این کار مقاومت میکند چون عادت دارد همهچیز را خلاصه کند، اما خلاصه کردن در اینجا به درد نمیخورد.
شما به خودِ آن لحظه با تمام ویژگیهایش نیاز دارید.
برای بعضیها رسیدن به این لحظه آسان است و آن صحنه سالهاست که در ذهنشان حضور دارد.
برای بعضی دیگر، لحظه مبهم است و همین ابهام نشان میدهد که باید بیشتر دقت کنند. در این شرایط،به این انتخابِ بدن اعتماد کنید، حتی اگر غافلگیر شوید؛ چون بدن معمولاً چیزی را انتخاب میکند که درستتر از انتخابِ ذهن است.
آرام از بدن خود بپرسید: «کدام لحظه؟» و صبر کنید.
بدن شما میداند و آن لحظه را به شما نشان خواهد داد.
🌸 نگاهِ بدون دفاع، قلب و بخش اصلیِ این تمرین است.
وقتی با تمام جزئیات به آن لحظه رسیدید، باید بدون هیچگونه گارد یا لایههای محافظتی به آن نگاه کنید.
ما این لایههای محافظتی را نام میبریم تا بتوانید آنها را کنار بگذارید.
اولین مورد، لایه «نرمسازی» است که مدام زمزمه میکند: «آنها درک کردند، زیاد هم بد نبود،
هر دو تلاشمان را کردیم یا دیگر زمان زیادی گذشته است.» این جملهها شاید بخشی از حقیقت باشند،
اما اگر همین الان به آنها فکر کنید، مانع انجام کار اصلی میشوند.
وقتی این افکار سراغتان آمد، آنها را بپذیرید ولی برای بعد کنار بگذارید و به خودِ آن لحظه، همانطور که واقعاً بوده، برگردید
.
🌿 مورد دوم، لایه «دورس زدن» است که با کلمات معنوی میآید و میگوید: «هر چیزی دلیلی دارد، اتفاقی نبود یا این انتخابِ روح آنها بوده است.»
این حرفها هم ممکن است درست باشند، اما ابزارِ مناسبی برای این مرحله از کار نیستند.
اینها را هم کنار بگذارید؛ بعد از تمام شدن کار، این مفاهیم معنای بهتری خواهند داشت.
مورد سوم و ظریفترین آنها، لایه «بازگشت به خود» ا
س
ت.
این زمانی رخ میدهد که نگاهِ شما ناگهان به داستانی تبدیل میشود که میگوید خودتان هم چقدر زخمی بودید،
چقدر جوان بودید و با همان توانِ خود تلاش کردید.
مهربانی با خود بسیار مهم است، اما نه در میانِ این تمرین.
☀️ اگر در لحظه نگاه کردن، دلسوزی برای خود را وارد کنید، تمرکزِ تمرین از بین میرود و دوباره داستان حولِ محورِ خودتان میچرخد و فردِ دیگر از دید شما خارج میشود.
در این صورت، هدفِ اصلی تمرین گم میشود. برای مهربانی با خود، زمان و مکانِ مشخصی در مراحل بعدی وجود دارد که در بخش بعد درباره آن صحبت میکنیم.
فعلاً فقط وقتی ذهنتان میخواهد دوباره روی خودتان متمرکز شود، متوجه آن باشید و به آرامی نگاهتان را همانجایی که باید باشد، نگه دارید.
#میرا
#شورایعالیپلیدیان
@returnoflight ✨🪷
@returnoflight2✨🪷