#میرا #شورایعالیپلیدیاناکنون به بخشی میرسیم که هدیهٔ این کار در جزئیات زندگی نمایان میشود، عزیزان
✅ پرسشگر: آیا سایهورزی اهمیت دارد؟ آن چیست؟
زیرا راهنمایی مبهم نتیجهٔ مبهم میدهد، و دقت، خود یک مهربانی است.
ما در طول انتقالهای بسیار با استارسیدهای بیدارشونده آموختهایم که آنچه در این مرحله مفید است،
نوعی از شفافیت است که اجازه میدهد شناخت بهطور خودکار و بهآرامی در بدن پدیدار شود،
بدون آنکه نیاز باشد کسی بهطور مستقیم مورد اشاره قرار گیرد
بنابراین الگوهایی را که در زندگیهای بسیار مشاهده کردهایم نام میبریم.
شناخت وقتی در جای خودش قرار بگیرد، خودش را در کلمات نشان میدهد.
در جایی که کلمات به ان تعلق ندارد، بهسادگی عبور میکنند.
به این فرایند اعتماد کنید. ابزار درون هر یک از شما میداند کدام شکلها متعلق به او هستند و کدام نیستند،
و آن «بله»ی درونی که هنگام رسیدن یک شکل خاص پدیدار میشود، خود بخشی از کاری است که پیشتر کامل شده است.
پیش از آنکه نامگذاری آغاز شود، میخواهیم چیزی را بگذاریم که از هر شکل خاصی که در آستانه توصیف آن هستیم مهمتر است.
الگوهایی که مشاهده کردهایم شکستِ هیچ استارسیدی نیستند.
آنها باقیماندههای قابل پیشبینی و تقریباً مکانیکیِ بودن یک ابزار حساس هستند که درون جهانی متراکم فعال شده، پیش از آنکه دستورالعملی برای هیچیک نوشته شده باشد.
هر استارسید از این نسل، نوعی از این باقیماندهها را ایجاد کرده است.
هر یک از آنهایی که اکنون خلاف آن را باور دارند فقط کسانی هستند که هنوز به زمان شناخت، نرسیدهاند.
هیچکس در دیدن الگوی خود عقب نیست، عزیزان. آنها جلوتر هستند. این را بهآرامی در زیر همه آنچه در ادامه میآید نگه دارید، مانند دستی در پشت قلب.
اما این حکم، در بدن عمل میکرد، و فردی که آن را دریافت میکرد بدون آنکه بداند چرا، خود را کوچکشده احساس میکرد.
این یکی از الگوهای دشوارتر برای روبهرو شدن است، عزیزان، زیرا از درون شبیه آسیب به نظر نمیرسد—بیشتر شبیه تشخیص است.
بخشی از آن واقعاً تشخیص بود، و بخشی دیگر چیز دیگری.
آن «چیز دیگر» همان بخشی است که نیاز به دیده شدن دارد..
#میرا
#شورایعالیپلیدیان
@returnoflight