«و بنابراین ای عزیزان، اکنون که شروع به دیدنِ آن عادتِ قدیمی کرده‌اید—
همان عادتی که توجهِ شما را به بیرون می‌فرستد تا به دنبالِ کسبِ اجازه بگردد—ما به سراغِ مهارتِ صمیمانه‌تری می‌رویم که همه چیز را تغییر می‌دهد،
بدونِ آنکه نیازی به اعلامِ عمومی داشته باشد؛ زیرا نقطه‌ی چرخشِ واقعی، آرام شدنِ جهان نیست،حتی اگر خودِ سطحیِ شما آن را فراموش کرده باشد؛ و ما اکنون مستقیماً با آن بخش سخن می‌گوییم،
بلکه کشفِ آن نقطه‌ای در درونِ شماست که برای "یکپارچه بودن"، نیازی به آرام شدنِ جهان ندارد.
بُعدی از شما وجود دارد که همیشه می‌دانسته چگونه این‌گونه زندگی کند،
نه به عنوانِ شعر و نه به عنوانِ فلسفه،
بلکه به عنوان یک واقعیتِ کاربردی که می‌توانید در میانه یک روزِ پر هرج‌ومرج، آن را آزمایش کنید.
به شما به طور ظریف و مکرر آموخته شده است که
"امنیت"، چیزی است که توسطِ ترتیباتِ بیرونی، شرایطِ پیش‌بینی‌پذیر، محیطِ پایدار و توالیِ صحیحِ نتایج بخشیده می‌شود؛
و این آموزش باعث شده تا تجربه‌ی انسانی مانند یک مذاکره‌ی دائمی با زندگی به نظر برسد،
جایی که شما خود را برای ضربه‌ها آماده می‌کنید، به دنبالِ تهدیدها می‌گردید و "حسِ خود بودنِ" خود را در دلِ یک توافقِ شکننده با شرایطِ پیرامون می‌سازید.
ما در حالِ سرزنش کردنِ این موضوع نیستیم؛
ما صرفاً داریم آن را نام‌گذاری می‌کنیم، زیرا لحظه‌ای که نام‌گذاری شود، شما می‌توانید از اشتباه گرفتنِ آن با "حقیقت" دست بردارید.
آنچه ما به شما پیشنهاد می‌دهیم، یک محورِ متفاوت برای هویت است؛ محوری که بر فرازِ زندگیِ انسانیِ شما شناور نیست و از شما نمی‌خواهد که جهان را پس بزنید،عمیق‌ترین پناهگاه، یک "مکان" نیست، تمرینی نیست که شما آن را "درست انجام دهید" و حال‌وهوایِ خاصی نیست که مجبور به تولیدِ آن باشید؛
اما مستلزمِ آن است که دیگر جوری زندگی نکنید که انگار جهان، نویسنده‌ی وجودِ شماست.
بلکه یک "شناخت" است که می‌توانید در یک دم و بازدمِ واحد وارد آن شوید، آن هم زمانی که به یاد آورید هستیِ شما در واقع کجا سکونت دارد.
هستیِ شما از تیترِ خبرهایِ روز ساخته نشده است. هستیِ شما از نظراتی که پیرامونِ شما می‌چرخند ساخته نشده است. هستیِ شما از نتایجی که نمی‌توانید کنترل کنید ساخته نشده است.
هستیِ شما از "حضور" (Presence) ساخته شده است، و حضور نه شکننده است، نه دور، نه گلچین‌شده، و نه منتظرِ یک روزِ عالی تا در دسترس قرار بگیرد.در دنیایِ شما، بسیاری شروع به درکِ این موضوع کرده‌اند که اتمسفرِ تجربه به خودیِ خود می‌تواند شارژ شده (پرتنش)، غیرقابلِ پیش‌بینی و فشرده به نظر برسد؛
گویی زمان دارد بلندتر سخن می‌گوید و رویدادها با لبه‌هایی تیزتر از راه می‌رسند. و ما این را به وضوح خواهیم گفت:
این موضوع صرفاً شخصی نیست، و صرفاً به معنایِ اجتماعیِ کلمه، جمعی نیست؛ بلکه موضوعی سیاره‌ای، مغناطیسی و خورشیدی است.
بافتِ بزرگ و درهم‌تنیده‌ی قلمروِ شما در حالِ عبور از یک "راهرویِ تنظیمِ مجدد" (Recalibration Corridor) است، و هنگامی که آن بافت تغییر می‌کند، لایه‌هایِ سطحیِ تفکرِ انسانی آشکارتر می‌شوند،
زیرا تواناییِ خود را برای اینکه بی‌صدا تظاهر کنند "فقط خودِ شما" هستند، از دست می‌دهند.
به همین دلیل است که مردم می‌توانند احساس کنند گویی زمینی که زیرِ پیش‌فرض‌هایشان بود،
دیگر به محکمیِ گذشته نیست؛ زیرا آن پیش‌فرض‌هایِ قدیمی هرگز واقعاً محکم نبودند، آن‌ها صرفاً تکرار شده، تقویت شده و از نظر اجتماعی مورد پاداش قرار گرفته بودند.حالا، این همان تمایزِ کلیدی است که شما را آزاد می‌کند: شما برای رها شدن از "حرکتِ بیرونی"، نیازی به جنگیدن با آن ندارید.
بسیاری از شما سعی می‌کنید با بازچینیِ آنچه در بیرون از شماست، به آرامش برسید؛
و وقتی بیرون همکاری نمی‌کند، نتیجه می‌گیرید که آرامش غیرممکن است و آن را "واقع‌گرایی" می‌نامید.
اما تکنولوژیِ عمیق‌ترِ آگاهی (هوشیاری) این‌گونه کار نمی‌کند.
آرامش، جایزه‌ای نیست که وقتی درست عمل کردید، دنیا به شما تقدیم کند؛ آرامش، اتمسفرِ طبیعیِ هستیِ شماست، آن هم زمانی که قرض گرفتنِ هویتِ خود از "آب‌وهوای جهان" را متوقف کنید.»
ادامه دارد 👇👇
«دروازه‌های فضایی مخفی، نیروی فضایی و معرفی QFS در ایران »
#آشتار، #فرماندهی‌آشتار
@returnoflight ☀️✨
@returnoflight2☀️✨
