‍ وقتی یک میدان سیاره‌ای با اطلاعاتی با فرکانس بالاتر اشباع می‌شود، «نقاط اتصال» فعال‌تر می‌شوند.

مکان‌هایی که خطوط انرژی هم‌گرا می‌شوند، مکان‌هایی که توجه جمع بشری بر آن‌ها متمرکز است، مکان‌هایی که معماری‌های باستانی در آن‌ها بنا شده‌اند؛ این‌ها پُرسروصداتر می‌شوند. نه به این دلیل که «شیطان پرتالی باز کرده است» مانند فیلم‌ها، بلکه به این دلیل که بافت [واقعیت] در حال تحریک شدن است، و هر جا که این بافت از قبل نازک بوده، نازک‌تر می‌شود. هر جا که رسوبات حل‌نشده وجود داشته باشد، به سطح می‌آیند. هر جا که گشایشی باشد، محسوس می‌شود.

و بله، بخشی از آنچه شما «حمله[های سایکیک و روانی]» می‌نامید، یک موجود خارجی نیست که در شب در تعقیب شما باشد؛ بلکه به سطح آمدنِ زباله‌های جمعی است. این‌ها مواد اجدادی هستند. بقایای تروما هستند. فرم‌های فکری هستند که توسط میلیون‌ها ذهن با تکرار ترس‌های مشابه ایجاد شده‌اند. این‌ها خروجی‌های روانیِ گونه‌ای است که برای مدتی طولانی تحت فشار زندگی کرده است.

وقتی پخش [اطلاعات نور] افزایش می‌یابد، این خروجی‌ها مرئی می‌شوند، درست همان‌طور که با ورود نور خورشید به یک اتاق، گرد و غبار مرئی می‌شود. گرد و غبار از قبل آنجا بود؛ نور صرفاً آن را آشکار کرد.

پس وقتی یک تنشِ احساسی را تجربه می‌کنید، نتیجه نگیرید که تاریکی قوی‌تر شده است. در نظر بگیرید که نور درخشان‌تر شده است. در نظر بگیرید که در حال دیدنِ چیزی هستید که پیش‌تر پنهان بود. در نظر بگیرید که اتاق در حال روشن شدن است و آنچه [با نور] همسو نیست در حال تکاپو است، زیرا دیگر نمی‌تواند تظاهر کند.

📝 چنل «موج جدید حملات سایکیک به بذرهای ستاره‌ای»
📝 #ولیر
📆 ۹ فوریه ۲۰۲۶
@returnoflight