‍ ضروری است که تفاوت میان دروازه‌های طبیعی و دروازه‌های مصنوعی که با تقلید ساخته شده‌اند را درک کنید.

دروازه‌های طبیعیِ سیاره‌ای وجود دارند که بخشی از معماری اولیهٔ زمین هستند. آن‌ها ساخته نشده‌اند، بلکه رشد کرده‌اند.

این دروازه‌ها از طریق شبکهٔ کریستالی، میدان ژئومغناطیسی، حافظهٔ آبیِ اقیانوس‌ها و رودها، و اثرِ آگاهانهٔ خودِ حیات شکل گرفته‌اند.

این دروازه‌ها برای پشتیبانی از تکامل، تبادل و شفا طراحی شده‌اند.

همزمان در کنار آن‌ها، سامانه‌های پرشِ مصنوعی نیز وجود دارد؛
تکنولوژی‌های انتقالِ مهندسی‌شده که کارکرد یک دروازه را تقلید می‌کنند، بی‌آنکه به هوش زندهٔ سیاره احترام بگذارند.

بله، این سامانه‌ها می‌توانند بدن‌ها یا داده‌ها را از جایی به جای دیگر منتقل کنند، اما اغلب پیش‌نیاز «انسجام قلبیِ» لازم را نادیده می‌گیرند.

هم می‌توان از آن‌ها برای خدمت [به زمین و انسان] استفاده کرد، و هم می‌توان برای کنترل به کارشان گرفت.

همه‌چیز به نیت مالک آن بستگی دارد. تکنولوژی، یک آینه است؛ آگاهی است که تصمیم می‌گیرد چگونه از آن تکنولوژی استفاده شود.

عزیزان، این اصلِ کلیدی است: یک دروازه به یک امپراتوری تعلق ندارد.

یک دروازه به کتابخانهٔ زنده تعلق دارد. و کتابخانهٔ زنده، از آنِ آفرینندۀ نخستین است که از طریق پیمانِ ارادهٔ آزاد این جهان را بنیان نهاد.

آن پیمان، آسایش را تضمین نکرد؛ بلکه حق انتخاب را تضمین کرد.
شما از دوره‌ای طولانی  عبور کرده‌اید که در آن، گزینه‌ها محدود شده بود.
حق انتخاب حذف نشد، بلکه محدود شد.

گونهٔ شما به درون یک پهنای باند باریک از ادراک هدایت شد و پیرامون دنیای شما حصاری فرکانسی نگه داشته می‌شد تا آنچه می‌توانستید دریافت کنید محدود بماند.

وقتی اطلاعات محدود می‌شود، ترویج ترس آسان‌تر می‌گردد. وقتی ترس غالب می‌شود، اطاعت، منطقی به نظر می‌رسد.

بسیاری از نظام‌ها به این شیوه فرمان رانده‌اند: با شکل‌دادن به محیط اطلاعاتی و دانشی.

ما این را با نرمی می‌گوییم:

روایت‌های جریان اصلی  [علمی و  فرهنگی و خبری و...]  برای آشکار کردن معماری عمیق واقعیت شما طراحی نشده‌اند.

آن‌ها برای مدیریت توجه شما طراحی شده‌اند.

توجه، یک واحدِ ارزی است. توجه، انرژی است.
توجه مانند ثروتی است که به زندگی‌تان شکل می‌دهد.
هر جا که تمرکز کنید، در واقع دارید دنیای خود را با دستان خودتان می‌سازید

.

پس هنگامی که اخبار خود را تماشا می‌کنید، آن را محکوم نکنید، بلکه آن را [بدون قضاوت] مشاهده کنید.

شاهد باشید. اخبار نوعی تئاتر است، از این نظر که صحنه‌ای گزینش‌شده برای مضامینی خاص فراهم می‌کند:
تهدید، نجات، جدایی، حواس‌پرتی، پیروزی، نومیدی. این مضامین، تصادفی نیستند.

آن‌ها نشانه‌های فرکانسی‌اند، و نشانه‌های فرکانسی، برای هدایت خطوط زمانیِ جمعی به کار می‌روند.

اکنون می‌بینید چرا موضوع را از اینجا آغاز کردیم؟ زیرا اگر [مکانیزم] «توجه»  را درک نکنید، نمی‌توانید دروازه‌ها را بفهمید.

#ولیر از #سفیران‌پلیدین

چنل کامل (دلیل واقعی بحران خاورمیانه)

@returnoflight  ✨🌱
@returnoflight2✨🌱