🔻آتش ایران بر نفتکش‌های متخلف

در ۴۸ ساعت گذشته، تنگه هرمز همچنان زیر سایه تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران و پیامدهای آن قرار داشته است. حمله به کشتی‌های تجاری، تشدید اقدامات نظامی آمریکا در دریای عمان، تداوم محاصره دریایی و بی‌نتیجه‌ماندن رایزنی‌ها بر سر بازگشایی تنگه، نشان می‌دهد واشنگتن هنوز حاضر نیست واقعیت‌های راهبردی ایجادشده در منطقه را بپذیرد. موضع تهران روشن است: تنگه هرمز در پی تجاوز نظامی به ایران بسته شده و بازگشایی آن نمی‌تواند جدا از پایان تجاوز، رفع محاصره و پذیرش پیش‌شرط‌های جمهوری اسلامی ایران بررسی شود. در روزهای اخیر، گزارش‌هایی از حمله به نفتکش‌ها در محدوده تنگه هرمز و آب‌های مجاور منتشر شده است. روز شنبه، ۱۹ مهر، یک نفتکش هنگام خروج از تنگه هدف پرتابه‌ای ناشناس قرار گرفت و دچار آتش‌سوزی شد. روز یکشنبه نیز نفتکش «والترا» با پرچم جزایر مارشال در تنگه هرمز با پرتابه‌ای ناشناس برخورد کرد. هم‌زمان، نفتکش «پترو دلفین» در محدوده سواحل عمان هدف حمله پهپادی قرار گرفت که بر اساس گزارش‌های اولیه، دو ملوان آن مفقود شدند. تا زمان انتشار گزارش‌ها، مسئولیت این حوادث به‌طور قطعی مشخص نشده بود. با وجود ضرورت بررسی دقیق عاملان این حملات، قرارگرفتن حوادث دریایی در متن بحران جاری را نمی‌توان نادیده گرفت. نزدیک به ۹ ماه پس از آغاز این وضعیت، تنگه هرمز همچنان یکی از مهم‌ترین نقاط اثرگذاری تقابل نظامی و اقتصادی در منطقه است؛ وضعیتی که ریشه آن را باید در تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران و تلاش برای تحمیل اراده سیاسی بر جمهوری اسلامی جست‌وجو کرد. نمی‌توان از یک سو جنگ و فشار نظامی را پیش برد و از سوی دیگر انتظار داشت تجارت دریایی و انتقال انرژی، بی‌اعتنا به پیامدهای آن، به روال عادی بازگردد.
محاصره دریایی؛ ابزار فشار یا نشانه بن‌بست؟ اقدام نظامی آمریکا علیه یک کشتی تجاری در دریای عمان، وجه دیگری از تحولات دو روز اخیر بود. ارتش آمریکا اعلام کرد روز شنبه کشتی «ام‌وی اوشن مولیکا» را که به ادعای واشنگتن قصد عبور از محاصره دریایی بنادر ایران را داشت، هدف قرار داده و سامانه پیشران آن را از کار انداخته است. آمریکا همچنین به شناورهای فعال در منطقه درباره رعایت محدودیت‌های اعلام‌شده هشدار داد. این اقدام نشان می‌دهد واشنگتن همچنان در پی آن است که از طریق محاصره و تهدید نظامی، هزینه مقاومت ایران را افزایش دهد و تهران را به عقب‌نشینی از مواضع خود وادار کند. اما مسئله اصلی اینجاست که محاصره دریایی نمی‌تواند جایگزین راه‌حل سیاسی شود؛ به‌ویژه هنگامی که خودِ واشنگتن در جایگاه یکی از طرف‌های متجاوز قرار دارد و می‌کوشد با فشار مضاعف، نتیجه‌ای را که در میدان به دست نیاورده است، از مسیر اقتصاد و تجارت دریایی تحمیل کند. امنیت کشتیرانی در خلیج فارس و دریای عمان را نمی‌توان به ابزاری یک‌طرفه برای تأمین خواسته‌های آمریکا تبدیل کرد. واشنگتن نمی‌تواند از آزادی عبور کشتی‌ها سخن بگوید، اما هم‌زمان محاصره دریایی اعمال کند، شناورهای تجاری را هدف قرار دهد و انتظار داشته باشد ایران بدون دریافت تضمین‌های لازم، از مهم‌ترین اهرم راهبردی خود چشم بپوشد. تا زمانی که این تناقض در سیاست آمریکا پابرجاست، سخن‌گفتن از بازگشت شرایط عادی بیش از آنکه بیان یک واقعیت باشد، تلاشی برای نادیده‌گرفتن منشأ بحران است.
⬇️ادامه مطلب در لینک زیر:

https://resalat-news.com/?p=124852

📡 @resalatplus