🎙REM ~ Residency’s Endless Midnight
🖋 خودآگاه شدنِ ناخودآگاه رزیدنتها
در این بلبشوی روانپریشانه اخبار، هرچیزی دل آدمی را میزند. اولین خبر خودکشیِ رزیدنتها که آمد "وامصیبتا"هایشان بهراه بود، یکی با دستش ذکاوتمنشانه ریشوپشمش را نوازش میکرد و میگفت «حقوقهایشان!»، دیگری میگفت «شیفتهایشان!». دومین خبر که آمد اخطارها سرآمد که «آهاااای! پس این برنامههایمان چه شد؟». سومی که آمد همه گویا زبانهایشان را در جیبهایشان قایم کرده بودند. خبر خودکشی رزیدنتها از آن خبرها شده که کسی دیگر حتی جرئت نمیکند به آن لحظهای بیاندیشد، از همان اول که دهان باز میکنی تا با توهم خردمندیات دلیلی برایش بتراشی، عمیقا سنگینی این "تراشیدن" خزعبل را روی حنجرهات حس میکنی. حتی همانها که حرف پول و حجمکاری میزدند هم دیگر خودشان را گردن نمیگیرند، نهایتِ موضعِ انفعال و ضعفِ عاملان در برابر رزیدنتها، نهایتِ کمسوادی و سرگیجه.
رِم (REM) واکنشیست در برابر سکوت، ماندنیست در برابر فرار. رِم، پژوهشیست در روان و تن رزیدنت، خودآگاه شدنِ ناخودآگاههای جمعی جامعه رزیدنتها از خلال گفتوگو. این گفتوگو نه از آن جنس گفتاردرمانیهای فرویدی، که از آن کندوکاوهای تکاملمحور در زیست و نمودِ رزیدنت است. این داروینِ واژهها، اینبار به تبارشناسی قشری میپردازد که کمتر عامهای از پیچیدگیهایش چیزی سر در میآورد. رِم مقدمهایست بر فراز و فرودها، چکیدهای از دل شیفتها، مروری بر ۲۴ ساعتهای بیمارستان و آغازی برای شناختِ رزیدنت.
#ویدئوکست_REM
#نزدیک_به_دنیای_رزیدنتی
#رزیدنت
#خودکشی_رزیدنت
#Residency_Endless_Midnight
🌐 با نظارت معاونت اجرایی و امور عملکردی و فرهنگ و هنر مرکز پژوهشهای علمی و فناوری دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تهران
در بسترهای ارتباطی:
تلگرام | اینستاگرام | ادمین پاسخگو