نکته ی جالب فیلم این بود که طرف عاجزانه دنبال مجازات بود
دنبال راه حل
میخواست یه نفر مشکلشو جدی بگیره
خودش از‌ افکار مریضش خسته بود
اونجا ترسناک شد که هیچکس جدیش نگرفت
حالا که دید مانعی نیست وقتش بود که همه اون افکار تو واقعیت انجام شه...