بسیاری از موجوداتی که ارتباط نزدیکی با دریا دارند، ساختاری خاص تحت عنوان غدد نمکی را در اطراف چشمات و بینی خود تکامل داده‌اند.

این ساختار به موجودی مانند ایگوانا اجاره میدهد که نمک اضافی و سموم را به صورت کریستال های سفید بسیار کوچک از طریق عطسه دفع کند. پرندگانی مانند مرغ ماهی خوار نیز از چنین ساختاری برخوردارند. تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که spinosaurus (و احتمالا سایر گونه های این خانواده) دارای غدد نمکی شبیه به پرندگان بوده‌اند. دانشمندان با بررسی دقیق آثار باقی مانده بر روی شواهد فسیلی، غدد بالای چشم و مجاری دفعی را شناسایی کرده‌اند که نشان می‌دهد این دایناسورها، نمک اضافی را فیلتر می‌کردند تا بتوانند به‌راحتی در محیط‌های ساحلی و آب‌های شور به شکار و شنا بپردازند.

⭕️ این غدد به Spinosaurus اجازه می‌دادند تا به جای محدود شدن به رودخانه‌های آب شیرین، در مصب‌های ساحلی و مناطقی که رودخانه‌ها به دریا می‌پیوندند، رفت‌وآمد کند و از آنجایی که بسیاری از ماهی‌ها و جانداران دریایی مقادیر بالایی از نمک دارند، این ویژگی، به‌طور کامل از رژیم غذایی متکی بر ماهی آن‌ها پشتیبانی می‌کرد.

- البرز امیدی شاه آباد