جمجمه‌های گروه Eudromaeosauria در مقالات علمی به عنوان جمجمه‌هایی محافظه‌کارانه تر در مقایسه با خویشاوندان maniraptor خود توصیف شده‌اند. این جمجمه‌ها، به ویژه در مقایسه با پرندگان و oviraptorosaurs ، فضاهای پنوماتیک کمتری داشتند. این امر تا حد زیادی ناشی از نتایج تحقیقات اکولوژی غذایی Eudromaeosauriaهاست که برخلاف سایر maniraptoranها که یا گیاهخوار یا همه‌چیزخوار بودند، به طور طبیعی رژیم غذایی گوشتخواری داشتند.

مقاله‌ای در سال 2024 که جمجمه‌های Eudromaeosauria را مورد بررسی قرار می‌داد، چندین تحلیل، از جمله تحلیل اِلِمان محدود (FEA) را در تلاش برای استنباط خواص فیزیکی این جمجمه‌ها انجام داد. نتایج آنها از این ایده پشتیبانی می‌کرد که Deinonychus به دلیل نیروی گاز گرفتن نسبتاً بالا (در مقایسه با دیگر گونه‌های خویشاوند) و سرعت گاز گرفتن آهسته، برای شکار طعمه‌های بزرگ تکامل یافته بود. همین تحلیل، مزیت مکانیکی نسبتاً بالایی را برای جمجمه Dromaeosaurus نشان داد که در مقابله با طعمه‌های بزرگ موثر است. این با از دست دادن عناصر پنوماتیک در استخوان‌های صورت Eudromaeosauria سازگار است، که احتمالا سازگاری‌هایی برای تغذیه از طعمه‌های بزرگ هستند.

در گونه‌های نزدیک‌تر به Velociraptor، (شکل C و D) ساختار سوراخ‌های جمجمه برای پخش کردن فشار هر نیرویی که بر آن اعمال می‌شود در سراسر جمجمه سازگار شده است، که منجر به تحمل فشار کمتر بر هر یک از نقاط اهرمی روی جمجمه می‌شود. شباهت‌های بین Velociraptor و Troodontidae محققان را به این نتیجه رساند که وضعیت جمجمه Velociraptor ممکن است مانند اجداد Eudromaeosauriaها باشد. محققان دیگر اظهار داشته‌اند که ترتیب و محل قرار گیری سوراخ‌های جمجمه Velociraptor یک وضعیت مشتق شده است که ناشی از انبساط سینوس‌های جمجمه‌ای است. مطالعه دیگری در مورد نیروهای گاز گرفتن تروپودها نشان داد که Dromaeosaurusها برای خرد کردن استخوان‌های طعمه‌های نسبتاً کوچک جمجمه‌های تخصص یافته تری داشتند.

- البرز امیدی شاه‌آباد

یکی از تحقیقات مذکور
مرتبط برای مطالعه 👇
استخوان های پنوماتیک (PNEUMATIC)
تحلیل درخت فیلوژنی دایناسورهای Dromaeosauridae