• تشخیص بافت‌های خاص (مثلاً پروتئین‌ها) در استخوان‌های فسیلی یک زمینه مطالعاتی در حال رشد است و یک مطالعه جدید به رهبری دیرینه شناسان دانشگاه لیورپول به فهرست چنین یافته‌هایی کمک می‌کند. با استفاده از ترکیبی از سه تکنیک تحلیلی مستقل، نویسندگان نشان می‌دهند که بقایای پروتئین کلاژنی در برخی از استخوان‌های دایناسورها هنوز هم وجود دارند.
• در این مطالعه، دانشمندان، استخوان لگن ۲۲ کیلوگرمی Edmontosaurus را بررسی کردند. این نمونه از دوره‌ی کرتاسه در سازند نهر جهنم کشف شد. دیرینه شناسان با استفاده از طیف سنجی جرمی پیشرفته و تکنیک های دیگر، بقایای کلاژن حفظ شده را در استخوان فسیلی شناسایی کردند.
پروفسور تیلور گفت: «این تحقیق بدون شک نشان می‌دهد که به نظر می‌رسد مولکول‌های زیستی آلی، از قبیل پروتئین‌هایی مثل کلاژن، در برخی فسیل‌ها وجود دارند. نتایج ما پیامدهای گسترده ای دارد. اولاً، این فرضیه را رد می کند که هر ماده آلی موجود در فسیل ها باید ناشی از آلودگی باشد. ثانیاً، پیشنهاد می‌کند که تصاویر میکروسکوپ نوری متقاطع از استخوان‌های فسیلی که برای یک قرن جمع‌آوری شده‌اند، باید دوباره مورد بازبینی قرار گیرند.»
این تصاویر ممکن است تکه‌های دست‌نخورده کلاژن استخوان را نشان دهند که به طور بالقوه گنجینه آماده‌ای از فسیل‌ها را برای تجزیه و تحلیل بیشتر پروتئین ارائه می‌دهد. این می تواند بینش های جدیدی را در مورد دایناسورها باز کند. برای مثال نشان دادن ارتباط بین گونه های دایناسور که ناشناخته مانده اند.
در نهایت، این یافته ها معمای جالبی را نشان می دهد که چگونه این پروتئین ها توانسته اند برای مدت طولانی در فسیل ها باقی بمانند. به نظر می رسد این تحقیق نه تنها یک بحث علمی طولانی مدت را حل می کند، بلکه راه های بیشتری را برای مطالعه زندگی دیرینه باز می کند و نگاهی اجمالی به حفظ بیوشیمیایی فسیل های موجودات منقرض شده ارائه می دهد.
📎مطالعه کنید
-البرز امیدی شاه‌آباد