رفیق کلمه قشنگیه...
رفیق کسیه که وقتی تا زانو توی لجن و کثافطی دستاتو محکم بگیره درت بیاره.
کسیه که باعث پیشرفتت شه.
کسیه که وقتی ازت دلخوره با تموم عصبانیتش میاد جلو روت حرفاشو میزنه و پشت سرت صدتا کثافت کاری و حرف در نمیاره بعد بذاره رو حساب دلخوریش.
کسیه که موقع های شادیت کنارته و اندازه تو خوشحاله، موقع ناراحتیت  و غمات تنهات نمی ذاره و از تو صدبرابر غمگین تره.
کسیه که همه جوره پیشته و نگاه به وضع مالیت یا طبقه اجتماعی خانوادت نمی کنه.
کسیه که وقتی احتیاج به کمک داشتی اگه ازش کاری ساخته نبود بازم پا به پای تو تلاش می کنه تا احساس تنهایی نکنی.
کسیه که حتی در نبودت ازت دفاع می کنه.
کسیه که وقتی خودت نیستی و اون کنار رلت یا خواهرته ازش مطمئنی.
کسیه که وقتی باهات به مشکل می خوره ول نمی کنه بره وایمیسه تا باهات اون مشکلو حل کنه.
کسیه که جلو خانوادت هواتو داره و درد و دلاتو موقع دعوا نمی زنه تو سرت.
به اون ابلهی که فقط تو برنامه ها کنارته و واست رول میچاقه و حذب باده نگو رفیق.
کلمه ی رفیق ارزش و حرمت داره؛هر حرومزاده ای رو رفیق صدا نکن.