Учора загінуў мой стары сябра.
Мы з ім былі знакомыя гадоў 6, шмат чаго пабачылі і шмат чаго рабілі разам.
Ён мне дапамагаў, я яму, чым мог.
Але маналог не пра гэта... Мне безумоўна шкада, што так атрымалася і я магу зразумець боль іншых знаёмых, але навошта рабіць пра гэта нейкія пасты-гісторыі?
Ці не ёсць гэта вяршыня чалавечай двудушнасці — выказаць жаль максімальна публічна?