علم بهتر است یا زندگی؟
در روزگاری که ردپای خون در خیابان‌ها، فشار روحی حاکم بر ذهن‌ها، ذلت، عادی و زیستن، آرزو و سایه‌ی مرگ در تعقیب پیر و جوان، دانشجو و بازاری و تک تک کسانی که جان در بر دارد می‌شود ما جمعی از دانشجویان علوم کامپیوتر دانشگاه رازی دیگر سکوت و ذلت پیشینیان را برخود روا نمی‌دانیم!
دیگر اسامی و معانی کلمات و جان‌ها رنگ حقیقی خودشان را باختند و سوگ عمومی در بند بند جان‌هایمان جای خود را به خون ریخته شده از تنمان داده است؛ همان تنی که به سان دروغ زنده است و هنوز طناب دار و گلوله‌های شما بر رویش نقش نینداخته‌است.
تجمیع فشارهای اقتصادی، نبود هرگونه امنیت جانی و رانت و فسادهای بزرگ در این سالیان و عدم هرگونه همکاری و گوش شنوایی برای خواسته‌های ما مردم مقدمه‌ای شد بر تمامی عصبانیت و خشم مردم و اکنون غم از دست دادن تعداد بی‌شماری از عزیزان رفته مارا تبدیل به مردگانی متحرک بدون ذره‌ای امید برای آینده روحی و امنیت جانی و زندگی‌ای که لیاقتش را داشتیم و داریم کرده.
ما همگی دیدیم، تاریخ نسل کشی معاصری که در آن دست کمی از آشویتس نازی‌ها نداشت را دیدیم، کشتن به ضرب گلوله به مغز برای اعتراض به یک تکه نان نداشته را دیدیم. دیدیم و گریستیم و همگی در غم عزیزانی دچار شدیم که تابحال فرصت صحبت و رفاقت نصیبمان نشده بود اما گریستیم و همدردی کردیم.
در روزگاری که شرف روبروی نان قرار می‌گیرد و بیشرف روبروی خون ریخته دیگر نمی‌توان سکوت کرد و پر از خشم آخته خون‌های به ناحق زمین ریخته شده هستیم.
ما دانشجویان باور داریم آموزش بدون در نظر گرفتن آرامش روانی، امنیت و احساس کرامت انسانی معنایی ندارد.
در این روزهای سخت و جان‌فرسا ما دانشجویان همچنان به روزهای پیش رو، روزی که در آن امنیت جانی و اقتصادی، روزهایی که معانی کلمات به درستی ایفا شوند و خود فعل "زندگی" برایمان آرزویی دیرینه و دست نیافتنی نباشد امید داریم.
جمعی از دانشجویان علوم کامپیوتر دانشکده علوم دانشگاه رازی، ۱۱ بهمن ۱۴۰۴
Post #276
1.63K
- ❤ 89