اِگزیستانسیالیسم چیست؟

اگزیستانسیالیسم یک جریان فلسفی و ادبی است که به مسائل بنیادی وجود انسان می‌پردازد:
من کیستم؟
چرا اینجا هستم؟
آیا آزاد هستم؟
چگونه باید زندگی کنم؟

ایده‌ی اصلی اگزیستانسیالیسم.
اگزیستانسیالیسم‌ها معتقدند:
انسان ابتدا وجود دارد، سپس خودش را می‌سازد.
یعنی با یک ماهیت و سرنوشت کاملا از پیش تعیین‌شده به دنیا نمی‌آییم.
انتخاب های ما هستند که مارا می‌سازند.

اضطراب اگزیستانسیال.
گاهی انسان با این پرسش روبه‌رو می‌شود:
اگر هیچ معنای قطعی و از پیش تعیین‌شده‌ای وجود نداشته باشد، پس چرا باید زندگی کنم؟
این مواجهه با آزادی، مرگ، تنهایی و بی‌معنایی می‌تواند نوعی اضظراب عمیق وجودی ایجاد کند.

انسان تنهاست؟
از نگاه اگزیستانسیالیستی، هیچ‌کس نمی‌تواند کاملا به جای تو انتخاب کند.
دیگران می‌توانند رهنمایی‌ات کنند؛
اما در نهایت:
تو باید خودت انتخاب کنی.
و این یکی از تنها‌ترین تجربه‌های انسان است.

معنای زندگی.

اگزیستانسیالیسم الزاما نمی‌گوید:
«زندگی بی‌معناست»
بلکه می‌پرسد:
اگر معنای آماده‌ای برای زندگی وجود نداشته باشد، آیا می‌توانیم خودمان معنا بسازیم؟
برای بسیاری از اگزیستانسیالیست‌ها، معنا چیزی نیست که پیدا می‌کنی؛ چیزی است که می‌سازی
.

نویسندگان و فیلسوفان مهم.

👤سورن کی‌یرکگور:
📖 اضطراب، ایمان و انتخاب.

👤فریدریش نیچه:
📖آفرینش ارزش و غلبه‌بر خود.

👤ژان‌پل سارتر:
📖آزادی و مسئولیت.

👤آلبر کامو:
📖 پوچی و عصیان

👤سیمون دو بووار:
📖آزادی و مسئولیت انسان

در ادبیات چه می‌خوانیم؟
ادبیات اگزیستانسیالیستی معمولا درباره‌ی شخصیت‌هایی است که با این مسائل روبه‌رو هستند:
تنهایی
مرگ
آزادی
پوچی
انتخاب
مسئولیت
جست‌وجوی معنا


انجمن علمی فلسفه دانشگاه رازی

https://t.me/razi_philosophy