همچنین چند توییت از افرادی که این مستند را دیدهاند در ادامه بخوانید:
sargashtegi(امیرحسین حاجیشمایی):
با روایت عرفان از سالهای سمپادی بودنش ارتباط برقرار کردم، و چقدر شبیه حسها و تجربیات خودم بود.
به رغم اینکه خودش در نهایت این فیلم رو با صفت «شخصی» توصیف کرد، اما به نظرم در عین شخصی بودن، عمیقا فرا شخصی بود. تبریک میگم بهش.
و اما،
امان از غلبهی «نوستالژی»...
https://twitter.com/sargashtegi/status/1100201865004937216--------------
AlirezaAkbary:
فیلم عرفان فرهادی دست انداخت و یه سری از خاطراتی که بعد از دیدن فیلم آقای وودی آلن تقریبا تصمیم گرفتم که دیگه بهشون فکر نکنم از اعماق وجودم بیرون کشید. که حالا دارم به این فکر میکنم که خیلی هم تصمیم درستی نبوده گویا.حقیقتا دست مریزاد عرفان.شک نکن که میارزید!
https://twitter.com/AlirezAkbary/status/1103768413435031555?s=20--------------
BlueInGreen14_(سینا موسوی):
اون قسمتی که تیرهای دروازه، کلاسها و فضاها با صداهای آدمها مونده بودن اما خبری از خودشون که در جهان پراکنده شده بودن و شاید قرار نبود دوباره کنار هم قرار بگیرن، نبود؛ اگر فقط برای ساخت همون فریمها دو سال از عمرت رو گذاشته بودی، بازم «میارزید» فرهادی.
https://twitter.com/BlueInGreen14_/status/1100338880715386882?s=20-------------
pooyaPo:
با این که بار ۲۰۰م بود این مستند رو میدیدم، دیشب نشستم و با یه حس خاصی تا آخرش رو دوباره دیدم!
پ.ن. قطعا میارزید عرفان! قطعا!
#خوش_درخشید_ولی
https://twitter.com/PooyaPo/status/1100315532966932480------------
erfanfarhadi:
{بعد از اکران #خوش_درخشید_ولی... در مدرسه و برای دوستان قدیمی} میارزید.
همچنان :-علیمصفادردردنیایتوساعتچنداست
https://twitter.com/erfanfarhadi/status/1027599301898321925