☑️درسِ افغان

افغانستان روزگاری چنان قدرتی داشت که توانست حتی در اواخر دوران ننگین صفویه ایران را به تصرف خود در آورد و در قرن بیستم تحت حاکمیت محمد ظاهر شاه یکی از کشورهای پیشرو در ایجاد رفاه و آسایش برای مردمانش بود اما استبداد سرخ کمونیستی اتحاد جماهیر شوروی یا همان بلوک شرق
دست به فتنه ای سیاه زد و با براندازی محمد ظاهر شاه ، افغانستان را اشغال کرد از آن سوی دنیا آمریکا یا همان بلوک غرب نیز برای شکست کمونیسم به تقویت و تسلیح بنیادگرایان و سلفیون پرداخت لذا
افغانستان به زمینی برای رویارویی دو ابرقدرت شرق و غرب تبدیل شد هر قوم و قبیله ای برای خود ادعای اصالت و حقانیت نمودند جنگ با اشغالگران شوروی و تعارضات داخلی ، ده ها هزار افغان را به کام مرگ فرستاد علاوه بر اینکه با سقوط حکومت مقتدر مرکزی محمد ظاهر شاه و ایجاد آشوب ، چرخهٔ رشد و پیشرفت کشور نیز متوقف ماند اما با فروپاشی شوروی جنگ های داخلی میان ادیان و مذاهب و اقوام افغان، جوی خون به راه انداخت در دنیای تک قطبی آنروزگاران آمریکا با اشغال افغانستان ، سیستمی به اصطلاح دموکراتیک مبتنی بر مشارکت قبایل و گروهها بنیان نهاد که به دلیل فساد سیستماتیک و تعارض با عقاید ایدئولوژیک افغانها دوام نیاورد با عقب نشینی آمریکا ، متعاقبا طالبان به آغوش افغانستان بازگشت تا با ایده های عصر حجری بر مردم حکومت کند ، استمرار خودکامگی گروههای حاکمیتی و ترجیح منافع شخصی، قومی و قبیله ای بر منافع ملی ، فقدان سواد سیاسی و بروزرسانی سیاسیون جهت شناخت مطامع ابرقدرتهایی مانند چین، روسیه ، آمریکا و حتی سایر بازیگران منطقه ای ، افغانستان را به زمین سوختهٔ جنگهای نیابتی تبدیل نمود ، از همه مهمتر نبود فرهنگ عامهٔ مترقی در بین مردمانی که قریب به یک قرن از ترقی و دگرکونی در جهان به دور نگه داشته شده اند از آنها کشوری ساخته که به نماد نداری و بهره کشی بدل شده بنحویکه حتی در اقصی نقاط جهان کارگران افغانی در مشاغل سخت و غیر انسانی با کمترین دستمزد به بیگاری گرفته می شوند ، دختران زیبا روی افغان علنا در شیخ نشینهای عربی با بهای ناچیز جهت مطامع جنسی به بردگی و کنیزی فروخته می شوند ، در افغانستانِ مصیبت زده ، فقرِ مستمر حداقل در طول این یک قرن
تمام ارزشها و کرامتهای انسانی را بر باد داده تا به آنجا که انسانیت به تنازع برای بقا تنزل یافته و چهرهٔ کریه نزاع و خشونت و خونریزی را در جای جای این خاک فلاکتبار می توان به عینه دید ..... اینهمه را گفتم
تا بگویم :
هیچ کشوری ذاتا بدبخت نبوده ،
و در جهان به شدت استثمار زدهٔ امروز
تمام کشورها در صورت استمرار خودکامگی سیاسیون و جهالت مردم ، پتانسیل یا استعداد تبدیل شدن به افغانستان کنونی را دارند خصوصا آنها که در منطقهٔ زرخیزِ شرخیزِ خاورمیانه دارای پارامترهایی مشابه افغانستان هستند!؟

✍علی زمان خانمحمدی

♦️راویژپرس
@ravizh14